غزل شمارهٔ ۶۵۹۹

برداشت: بمیر از تشنگی و پاهایت را روی لبه چاه نگذار که این کار باعث می‌شود قامت راست تو خم شود و از آب چاه نگاه کنی.

برداشت: به دنبال نیکی و حسن نیت از چشمان بی‌احساس و سرد نباش، چون کسی که از عمق دل، عطشی را حس نمی‌کند نمی‌تواند عمق چاه را بررسی کند.

برداشت: به خاطر احتیاط و دقت، از راهنمایی افرادی که دیدگاه محدودی دارند، پیروی نکن. زیرا ممکن است به خاطر نداشتن دید باز، نتوانند خطرات و چالش‌های بزرگ را به درستی شناسایی کنند.

برداشت: برای دستیابی به هدف و موفقیت، باید از افراد کاهل و بی‌عمل فاصله بگیری تا به نقطه‌ای برسی که نشان از تلاش و کوشش سخت‌کوشان دارد.

برداشت: وقتی که سخن به تازگی و تازگی از قلم بیرون بیاید، ارزش و اعتبارش کم است؛ مانند یوسفی که در کنار چاه فروخته می‌شود و ارزشش نادیده گرفته می‌شود.

برداشت: در مسیر زندگی که من راهنمای آن هستم، باید از نشانه‌های موجود بیشتر از تعداد چاه‌ها توجه کرد.