غزل شمارهٔ ۶۵۹۲

برداشت: در فصل تابستان، از گرمای خورشید به دنبال خنکی نباش، و از شیر هم انتظار نداشته باش که با دهنش به تو هوای سرد بدهد.

برداشت: به خودت اجازه نده که از طریق اشک و غم، به آرامش برسید. در این دنیا، دل را از مشکلات و سنگینی‌ها رها کن و به دنبال شادی و آزادی باش.

برداشت: در عالم تقدیر، گشایش و راحتی وجود دارد، اما برای حل مشکلات و دغدغه‌های درونی‌تان نباید فقط به تدبیر و تدبیرهای خودتان اتکا کنید.

برداشت: آدمی که بسیار ولع دارد، هرگز از نعمت‌های خدا سیر نخواهد شد. او باید بداند که تنها نگاه و نظر خدا کافی است و نباید به دنبال زیادتی از نعمت‌ها باشد.

برداشت: از دنیای پرهیاهو و پر از دردسر، طلب آرامش نکن، چرا که نمی‌توان از شیر درنده، بویی خوش و لطیف مانند عطر غزال خواست.

برداشت: چشم شاد و پرنشاط باشد، چون برای زندگی نیاز به شیرینی و روزی خوب داریم. به تلخی‌ها خوشنود باش و از شکر و شیر طلب نکن.

برداشت: این جا برای محافظت نیازی به زره نیست، چرا که پیروزی از پشت کمان و ته شمشیر به دست می‌آید، بنابراین نباید به انتظار کمک بی‌جا باشی.

برداشت: در چشمان افرادی که در حیرت هستند، هیچ نشانه‌ای از دوگانه‌گی وجود ندارد و فقط یک تصویر از آینه را طلب نکن.

برداشت: به خاطر تلاش و اراده‌ی بزرگترها، کارهای جوانان به نتیجه می‌رسد. نیازی به نگرانی درباره‌ی موانع و مشکلات وجود ندارد، چرا که با عزم و همت می‌توان بر هر سختی غلبه کرد.

برداشت: زمانی که شرایط بهتر می‌شود و نعمت‌ها در دسترس قرار می‌گیرند، شکرگزاری واجب است. بنابراین، ای ساده دل، از شیر و چیزهای دیگر نخواه که ارزش واقعی را درک نمی‌کنی.

برداشت: دولت پایدار و همیشگی را می‌توان نگه‌داشت، اما آزادی را مانند زنجیری که از موهای زلف جدا نشود، نباید خواست.

برداشت: بهترین و بزرگ‌ترین خوشبختی این است که عشق و هیجان واقعی، مانند خون مشک، به وجود آید. اما برای به دست آوردن آن عشق نباید انتظار بهای دل را از زلف‌های گره‌خورده خواست.

برداشت: از نگاه خطرناک و کشنده او رحم نکن و به غیر از صدای تکبیر در لحظه‌ی فنا و نابودی، چیزی نخواه.

برداشت: بهتر است که از وابستگی‌ها و علاقه‌های دنیوی جدا شوید و به دنیای بیرون بی‌توجهی کنید، زیرا هیچ کسی بهتر از خودتان نمی‌تواند شما را راهنمایی کند.