غزل شمارهٔ ۶۵۹۰

برداشت: ای کاش می‌توانستم زیبایی چهره آن معشوق ظریف را ببینم! موهای او مانند کمرش به زیبایی پیچیده و شبیه به آتش درخشان است.

برداشت: آماده دعا باشید، چون اشک‌ها از چشمان بریزد؛ چرا که این اشک‌ها می‌توانند اثر محبت را بر روی کاغذهای خیس به جا بگذارند.

برداشت: سکوت می‌تواند پوششی برای عیوب باشد، اما اگر کسی بدون کمالات لازم باشد، این سکوت در واقع نشان‌دهنده خواب‌آلودگی اوست، نه آگاهی و بیداری.

برداشت: کمال افرادی که نقص دارند، در شهرتی است که نتیجه‌ای پایدار ندارد. این شهرت مانند درخشش موقتی ماه نو است که تنها به خاطر انگشت اشاره نمایان می‌شود و پس از مدتی ناپدید می‌شود.

برداشت: با وجود اینکه خزان به زمین آسیب می‌زند، اما درخت سرو همیشه سبز و سالم می‌ماند و می‌تواند از این آسیب‌ها جان سالم به در ببرد.

برداشت: به خودت مغرور نشو و با مردم به تکبر رفتار نکن، زیرا اگر از افراد باهوش و آگاه باشی، متوجه خواهی شد که مانند فیل مستی که به دور خود می‌چرخد، در واقع تاثیرات منفی بر دیگران می‌گذاری.

برداشت: اگر کسی مانند ستاره‌ها و سیارات به مدت صد سال در سفر و تلاش باشد، باز هم به دور خود نمی‌چرخد و دنیای واقعی را نخواهد دید.

برداشت: سنگی که در مسیر تفکر است، به خاطر دوری از خانه و محل زندگی اش به خواب رفته و حتی یک شب هم به هند نمی رود.

برداشت: تحصیل علم و دانش به سادگی امکان‌پذیر نیست. برای هر مصرع شعر، باید یک عمر تلاش کرد و بر روی خود کار کرد تا به نتیجه‌ای مناسب دست یافت.