غزل شمارهٔ ۶۵۶۸

برداشت: این چه نور و روشنایی است که از افق سر برآورده؟ که به خاطر دیدنش، آسمان هم شگفت‌زده و متعجب شده است.

برداشت: هر کس که دلش پاک و زلال باشد، می‌تواند نور و زیبایی خورشید را در وجود خود حس کند، مانند گلابی که در پیراهنش تفت می‌خورد و همچون شبنم در باغی می‌درخشد.

برداشت: در اینجا بیان شده که خوشبختی مانند یک توپ در دنبالهٔ موفقیت حرکت می‌کند و هر فردی که از بار درد و رنج رنجیده است، به مانند میدانی است که برای بازی چوگان مهیا شده است. به عبارتی، موفقیت و خوشبختی باعث می‌شود که درد و رنج دیگران به حاشیه برود و حیات افراد تحت تأثیر این احساس قرار گیرد.

برداشت: انتقاد از فراز و نشیب‌های زندگی نشانه‌ای از بی‌صبر بودن است، مانند اینکه سیلابی در کوهستان از شدت فشار و سختی به طرز ملایمی به راه می‌افتد.

برداشت: دل من به شدت تحت تأثیر شیرینی رفتار فرهاد قرار گرفته است، تا جایی که خانه‌ای که شبیه آینه است، در لبان شیرین او زندانی شده است.

برداشت: شکوه و عزت کاروان به خاطر این است که یوسف زیبا با وجود برخوردهای نادرست برادرانش، هنوز درخشیده و محبوبیت خود را حفظ کرده است.

برداشت: دود دل سیاه، روزنه‌های نور خورشید را بسته است، به حدی که دل به خاطر حرارت عشق او در آتش سوخته است.

برداشت: هر که مانند پرنده‌ای افسانه‌ای، از دید مردم پنهان شده است، به اندازه‌ی خود را با عظمت و بزرگی پایین آورده که کوه قاف هم به نظرش کوچک می‌آید.

برداشت: کسی که دندان‌هایش را از دست داده، دیگر نگران مشکلات و سختی‌ها نیست و در واقع زندگی‌اش راحت‌تر شده است. او نیازی به نگرانی و تلاش برای مقابله با سختی‌ها ندارد.

برداشت: شاید موقعیت و شانس به اندازه‌ای خوب باشد که مانند شاهینی با بال‌های گشوده در برابر هر کسی نمایش داده شود، به‌نوعی که ارزش انسان‌ها در نظر گرفته شدن، چه خوب و چه بد، برابر و یکسان باشد.

برداشت: در دل پاک و بی‌آلایشم، اثری از کینه و حسد وجود ندارد. در محیط اطرافم، زیبایی و ارزش‌ها در حال غروب و ناپدید شدن است.

برداشت: ماه در روز عید، در میان غبار و گرد و غبار پنهان شده است و ما به دنبال کشتی خود هستیم تا از این دریای بی‌پایان عبور کنیم.

برداشت: از شدت پشیمانی، اشک‌هایم به اندازه‌ای زیاد شده که به مانند یک صدف پر از مروارید، خانه‌ام را پر کرده است. این باران، جلوه‌گر ندامت من شده و زندگی‌ام را زینت بخشیده است.

برداشت: هر کس که به خودنمایی و خودپسندی روی آورد، مانند سکندر که از چشمه حیوان مأیوس شد، به خاطر این رفتار، دچار مشکل می‌شود و از مسیر خود به سمت هدفش باز می‌ماند.

برداشت: از آسمان دلخوشی نخواهید، چرا که لبخند دل‌انگیز اینجا مانند غنچه‌ای است که به سمت آسمان نشانه رفته است.