غزل شمارهٔ ۶۵۲۴

برداشت: وقتی که دیدگان و دل من از تو سیراب شدند، این برای من مهم نیست که دنیا در چه وضعیت آشفتگی به سر می‌برد.

برداشت: دو زلف شبیه به دو رشته مو هستند که به خاطر زیبایی و درخشش چهره او انتخاب شده‌اند و این انتخاب به خاطر هدفی جنون‌آمیز صورت گرفته است.

برداشت: ای وای که هر دو عنصر مهم زندگی‌ام، یعنی قدرت و زیبایی، به یکدیگر پیوند خورده‌اند و با پیچیدگی و تلاطم، در نهایت باعث مرگم شده‌اند.

برداشت: دست از دل برنمی‌دار که عشق، مانند سیلی است که هر دو مکان مقدس یعنی کعبه و معبد را مکرراً خراب کرده است.

برداشت: من به خاطر یک داستان غافلگیرکننده، هم از دیدن و هم از احساس خود بی‌خبر شدم و در خواب فرو رفتم.

برداشت: متاسفانه باید بگویم که در آخر کار، نافرمانی و اطاعت ما در روز قیامت یکسان محسوب می‌شود.

برداشت: به دیگران توجه نکن، زیرا من که نگاه به آنها نکرده‌ام، مانند حلقه‌ای که به دور چشم بند شده، از دیدن بی‌بهره‌ام.

برداشت: من چه انتظاری می‌توانم از آن چهره سوزان داشته باشم؟ جز این که چشمانم و دل‌ام پر از اشک شد.