غزل شمارهٔ ۶۵۰۹

برداشت: پرتو زیبایی تو به قدری درخشان است که چشم را خیره می‌کند و من از دور، زیبایی تو را تماشا می‌کنم.

برداشت: وقتی تو در ریاضی هستی، به نظر می‌رسد که سروها به زیبایی و شکوه تو، همچون سبزه‌ای خوابیده، جلوه‌گری می‌کنند.

برداشت: در اینجا به این اشاره می‌شود که هیچ سایه و نشانه‌ای از لطافت و زیبایی وجود ندارد که به قدمت و زیبایی تو برابری کند. در این باغ، هیچ درخت سرو دیگری به تنهایی تو زیبایی ندارد و یکتا و بی‌نظیر هستی.

برداشت: هرگز به خاطر شرم، خود را در آیینه نگریسته‌ای. در این سرزمین، تو یوسفی نیستی که به تنهایی مورد توجه و احترام قرار بگیری.

برداشت: اگر کسی بخواهد از نگاه تو به دست آورد، همچون کسی که در پی مشک است، به هر دلی که تو به آن آه می‌کشی، خون می‌چکد و دل‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: اگر کسی در مقام و مقام‌داری مثل پروانه قرار گیرد، چه خون‌هایی از او می‌ریزد و چقدر سختی متحمل می‌شود، اما اگر تو در جمع وجود داشته باشی و کنار او باشی، مانند شمعی به روشنی خواهی بود.

برداشت: این بیت به زیبایی و درخشندگی افراد با صفات نیک اشاره دارد که همچون ستاره‌ها در آسمان وجود دارند و نور و زیبایی‌ همه‌جا را فراگرفته است. عظمت و جلال آنها به قدری است که همه را تحت تأثیر قرار می‌دهند و از وجودشان روشنایی می‌تابد.

برداشت: طوطی که به خاطر سخنان شیرینش معروف است، در عسل زهرآلود غوطه‌ور می‌شود؛ این میوه از غیرت و توانایی تو در سخنوری به دست آمده است.

برداشت: اگر عاشق دیوانه‌ات به بهشت برود، خال لب او همچون چشمه کوثر باعث خوشحالی و رضایت خواهد بود.

برداشت: تو به دقت و به طور کامل از تمام جزئیات حال من آگاهی داری و این وضعیت باعث نمی‌شود که چشمانت از زیبایی‌ها غافل بمانند.

برداشت: من به خاطر حیا و شرم هرگز نتوانستم حتی یک بار به چهره‌ات نگاه کنم، زیرا صبر و تحمل تو مرا به شدت تحت تاثیر قرار داده است.