غزل شمارهٔ ۶۴۹۰

برداشت: در دوران پیری هرگز غفلت نکن از مرگ، چرا که مانند برگی که در پاییز زرد می‌شود، زندگی نیز ناگهان به پایان می‌رسد.

برداشت: در زندگی نمی‌توان به طور کامل از نیک و بد روزگار در امان بود، پس همیشه مراقب خطرات و چالش‌ها باشید.

برداشت: با یک چراغ می‌توان چندین شمع را روشن کرد. مانند دولتی که به مانند رود جاری است، از دوستان خود غافل نشوید.

برداشت: اوقات سخت و تاریک نمی‌تواند مانع زیبایی و شادابی زندگی باشد. بنابراین، در زمان‌های خوش، باید از همه امکانات بهره‌برداری کرد و چیزی را از دست ندهی.

برداشت: برگ در یک نسیم ملایم به راحتی خود را گم می‌کند و نمی‌تواند درست بایستد، اما تو باید همیشه به زبان و گفتار خود توجه داشته باشی تا زمانی که نفس می‌کشی.

برداشت: به یاد داشته باش که موضوعاتی مانند خیانت و مکر می‌تواند نتایج خطرناکی داشته باشد، همان‌طور که در داستان عزیز مصر نشان داده شده است. بنابراین باید هوشیار و محتاط باشی و در برابر فریب‌ها و نیرنگ‌های دیگران آگاه باشی.

برداشت: هر جا که چون شمع، گرمای مجالس را به وجود می‌آوری، از زبان خود غافل نشو و مراقب باش که آتش زبان می‌تواند خطرناک باشد.

برداشت: تا زمانی که چیزهای شیرین و زیبا (مثل زبان شکر) به جای چیزهای معمولی و عادی (مثل سبزه) وجود دارد، زندگی‌ات برکت و ثمره خواهد داشت. ای آبِ روان، مراقب باش که از حقایق و نیازهای زندگی غافل نشوی.

برداشت: سخن گفتن در جایی که لازم است، بی‌اشکال نیست؛ اما مراقب باش که در بیان خود حواس‌ت جمع باشد و بی‌هدف حرف نزن. مانند تیری که از کمان در می‌رود و بی‌هدف در دریا رها می‌شود، نباید دچار غفلت شوی.

برداشت: اگر دولت و نعمت را در حالت بیداری غفلت نکنید، از خواب سنگین و بی‌خبر در کنار بام آگاه باشید و احتیاط کنید.

برداشت: زندگی به اندازه‌ی افکار ما بزرگ و گسترده است، بنابراین از تلاش برای رسیدن به عمر ابدی غافل نباش.