غزل شمارهٔ ۶۴۸۹

برداشت: در مواجهه با چالش‌های زندگی تنبلی نکن و به راحتی از جمع مشکل‌فرسا کنار نرو، زیرا در این محفل افرادی هستند که با سختی مشکلات روبرو شده‌اند و تو نیز باید به جست‌وجوی راه‌حل‌ها بپردازی.

برداشت: تا جایی که می‌توانی مانند موج دریا به سمت ساحل برو، اما به مانند علف و هیزم کوچک به سرعت محو نشو.

برداشت: برای اینکه بتوانی باری از دوش مسافران برداری و به آرامش برسی، نباید از سنگینی غم و اندوه خودت در مسیر زندگی غافل شوی.

برداشت: در آسمان به‌اندازه‌ی کافی مشکلات و چالش‌ها وجود دارد، پس ای انسان با روح پست، خودت را بیهوده در مسائل مادی و جسمی غرق نکن.

برداشت: بدن خود را آن‌قدر اصلاح کن که بتوانی به درد دل‌های عمیق برسید، و مانند عاشقان، در پی معشوق راه نرو و درگیر ظواهر نشو.

برداشت: زمانی که زمان Departure فرا می‌رسد، مثل عطسه‌ای ناگهانی و بدون پیش‌بینی، از سفر زندگی مطلع خواهی شد. در هر لحظه غافل نشو و به یاد داشته باش که این لحظه ممکن است به سرعت بیاید.

برداشت: چیست آن بخت خوب که کسی از آسمان می‌خواهد؟ از بهار بی‌پایان راضی باش و به این دستاورد کنونی ناراضی نباش.

برداشت: در درون تو، نی خامه‌ای وجود دارد که عقل را به چالش می‌کشد و دل تو به شادی‌های کودکانه نیاز دارد؛ پس سعی نکن که عاقل باشی.

برداشت: مراقب باش که همچون پروانه در جمع نباشی، زیرا ممکن است به راحتی تحت تأثیر ناملایمات قرار بگیری و مانند خاکستر در باد پراکنده شوی. به دنبال مسایل بی‌اهمیت نرو و از خود محافظت کن.

برداشت: اگر از سفره مردم به خود غذا می‌گیری، بدان که همچون ماه نو هرگز به طور کامل نخواهی شد.

برداشت: تا زمانی که درخت نخل میوه‌ای داشته باشد، در برابر آتش ایمن است. پس در زندگی، مانند درخت بید که بی‌میوه و بی‌نتیجه است، نباش.

برداشت: خاموشی مانند سیل است که در دریای وسیع می‌جوشد؛ تا زمانی که به شهرت و محبوبیت می‌رسی، مانند ناقصان که به کمال نرسیده‌اند، نباش.

برداشت: می‌توان گفت که صائب در برابر ابلیس شکست خورده است، اما مواظب باش که از حمله این شخص بی‌احساس و بی‌عاطفه غفلت نکنی.

برداشت: آرزوی دل را فرمان‌بردار نکن، چرا که جز پشیمانی دستاوردی بیشتر نخواهد داشت.