غزل شمارهٔ ۶۴۸۲

برداشت: آزادی نتوانست بر مشکلات من فائق آید و من نیز همچون سروی که زیر بار سنگین خم شده، روزهای زندگی‌ام به پایان رسیده است.

برداشت: هر چند که تنها یک لباس از دنیا دارم، اما در برابر سختی‌ها و مشکلات زندگی، همچنان استوار و با وقار مانند درخت سرو هستم.

برداشت: نمی‌توانم خاطرات و احساساتم را از ذهنم پاک کنم؛ چرا که تصاویر زیبای باغ و بهار برای من مانند درخت سرو همیشه در خاطر باقی خواهند ماند.

برداشت: فکر و دل آزاد من از تغییرات و نوسانات فصول بی‌تاثیر است و مانند سرو در هر فصل ثبات و استقامت دارم.

برداشت: زندگی مانند جویباری است که هیچگاه به عقب برنمی‌گردد. من نیز با استقامت و صبوری، در انتظار آینده‌ای روشن هستم، مانند سرو که همیشه استوار و ایستاده می‌ماند.

برداشت: به دلیل غرور و تکبر وجودم، در زندگی‌ام زنگاری به وجود آمده است. اگرچه در درونم، آب زلال و روشنی وجود دارد، اما همچنان مانند یک سرو بلند قامت، تصویر من در آینه نمایان است.

برداشت: پای من از غصه و ناراحتی به زانو درآمده است، هرچند که همیشه در کنار آب روان هستم و شبیه درخت سروی استوار و سرزنده به نظر می‌رسم.

برداشت: طوقی که بر گردن قمری است، در دنیا و زندگی من باعث شگفتی می‌شود، زیرا من آن‌قدر غرق تماشای زیبایی‌های بهار هستم که مانند سرو احساس می‌کنم.

برداشت: سایه من، جایی است پر از شادی و خوشی. هر چند در ظاهر، میوه ای ندارم، اما مانند درخت سرو، دارای زیبایی و جاذبه هستم.

برداشت: در فصل پاییز، من باغ را بدون برگ رها نکردم و اگرچه ممکن است طعم تلخی را تجربه کرده باشم، اما مانند سرو باقی ماندم و سعی کردم شیرینی لحظات را حفظ کنم.

برداشت: من با صداقت و راستگویی از یک وضعیت خارج شده‌ام و هیچ تفاوتی بین آنچه در درون دارم و آنچه در بیرون نشان می‌دهم وجود ندارد، مانند سرو که همیشه پاک و راست است.

برداشت: چگونه می‌توانم اجازه دهم که کسی به قدرت و شکوه من آسیب بزند؟ حتی با داشتن فقر و کمبود، چهره‌ام را زیبا و همچون درخت سرو نگهمیدارم.

برداشت: افتخار و سربلندی من به رشد و نمو من نیست؛ بلکه خواهان آنم که مانند سرو، ریشه‌ام را از خاک گل و لای بیرون آورم و قد برافرازم.

برداشت: گوش من دیگر به تحسین بلبل عادت نکرده است، چون در این باغ، کار من هم مانند سرو است که از گل‌ها جدا افتاده است.

برداشت: سبزه‌ی سرنوشت من در این باغ نابود شد، اما دست رنگین من به خاطر زیبایی‌ام هیچ‌گاه مانند سرو خم نشد.

برداشت: من همان کافر قدیمی هستم که در میان صد حلقه زنجیر، طوقی از گلوی قمری بر دوش دارم و مانند سرو بلند و استوار ایستاده‌ام.

برداشت: من در حیرت و تعجب هستم و فرصتی برای آرامش و استراحت ندارم، به همین خاطر همیشه دست‌هایم را در آغوشم نگه‌داشته‌ام، مانند درخت سرو که ایستاده و استوار است.

برداشت: ذهن من مانند تیغ زبان، حتی یک تار مو را هم نمی‌برد و این باعث می‌شود که اعتبارم به اندازه‌ سرو، بیشتر شود.

برداشت: زمین از جلال و زیبایی سنگ‌فرش خود خجلت دارد، چرا که من از بی‌نتیجه بودن کارهایم در این دنیا شرمسارم، مانند سروی که در سرما و خشک‌سالی کم‌رمق شده است.

برداشت: شمع سبز من در جمع پرشورها سوخت و نتوانست دچار آتش عشق شود، به مانند سرو محکم و استوار باقی ماندم.

برداشت: هرچند که وضعیت و نتیجه‌ی کار من فقط حسرت و ناامیدی است، اما از سرسبزی خود به آینده امیدوارم و می‌خواهم مانند سروهای بلند و استوار بایستم.

برداشت: میوه من فقط در گزیدن و دردهای پنهان نهفته است. من هم مانند سروی هستم که از توجه به بهار بی‌خبر و منفعل مانده‌ام.

برداشت: زندگی و شادی من در بهار جوانی مانند برگی است که در فصل خزان هم‌چنان از آن روزهای شاداب یاد می‌کند؛ مثل درخت سرو که با وجود همه سختی‌ها و تغییرات، به اصول و زیبایی خود پایبند است.

برداشت: زنگ و کدورت درونی را نمی‌توان به آسانی از دل پاک کرد. تا کی باید مانند سرو، با قامت راست و سربلند در برابر مشکلات و موانع ایستاد و دست به دامن دیگران شد؟

برداشت: من نماد آزادی هستم و دعاهایم مانند برگ‌هایی است که به من کمک می‌کنند. جانم در امنیت باغی است که بهاری رویایی را به تصویر می‌کشد، همانند سرو که استوار و زیباست.

برداشت: تنگدستی و فقر می‌تواند حتی کوه‌ها را هم از جا بکند و زیر و رو کند؛ اما من سال‌هاست که خودم را استوار و پابرجا نگه داشته‌ام، مانند درخت سرو که سرسخت و مقاوم است.

برداشت: اگرچه هیچ‌کس به من نیازی ندارد و غنچه‌ی دل‌انگیزم برای کسی گشوده نشده، اما با این حال، چهره‌ام زخم‌دار از سختی‌های روزگار شده است، همانند سرو که در برابر طوفان‌ها استوار می‌ماند.

برداشت: من دلم پر از درد است و سنگینی نارسایی احساس می‌کنم، اما اگر نبود این سختی‌ها، درونم همچون سرو قد بلند و زیبا می‌درخشید.

برداشت: به خاطر اندوه و غم زیادی که تحمل کرده‌ام، حالا به گونه‌ای شده‌ام که وقتی از خاک بلند می‌شوم، مانند سروی سرسبز به نظر می‌آیم و گرد و غبار غم را از خود می‌زدایم.

برداشت: در چنین زمانه‌ای که گل‌ها به زیبایی از درون خود بیرون می‌آیند، چرا دست‌هایم را به هم بفشارم و خود را مانند درخت سرو محکم و بی‌حرکت نگه‌دارم؟

برداشت: من در حالتی از شگفتی و حیرت قرار دارم که مانند سرو بلند و استوار، تحت تأثیر نسیم‌های مختلف هستم و این تأثیر دائمی است. همچنان که سرو در باد به چپ و راست می‌نشیند، من نیز تحت تأثیر عوامل گوناگون، دچار تغییر و تحول می‌شوم، اما هیچ‌گاه از آرامش و استقامت خود دست نمی‌کشم.