غزل شمارهٔ ۶۴۸۰

برداشت: ای عاشق پرشور، دوست خود را از دیگران جستجو نکن، زیرا آنچه در خانه گم شده، از دامن صحرا نیز پیداشدنی نیست.

برداشت: در عشق، دورویی و نفاق جایی ندارد. در باغ عشق، باید مانند گل‌های زیبا و خوشبوی بهاری، پاک و یکرنگ باشیم و از هرگونه تظاهر و فریب دوری کنیم.

برداشت: حقه حنظل چه دارد غیر از زهر جان‌کش؟ در میان باغ سبز، به دنبال شادی‌ شیرین نباش.

برداشت: همچون صدف که در برابر باران بهاری قرار می‌گیرد، درست در وسط دریا باش و به دنبال آب از دریا نگرد.

برداشت: آرایش‌کنندگان همگی در حالتی هستند که فقط به جلوه و زیبایی خود می‌نگرند و نمی‌توانند از خود فاصله بگیرند. پس به دنبال زیبایی و جلوه‌ای از خود نباشید که در این حالت، چشم‌پوشی از خود سخت می‌شود.

برداشت: هر نعمتی که در دنیا وجود دارد، به وسیله چشم بینا قابل دیدن و درک است. بنابراین، برای فهم و شناخت آنچه که خداوند به ما داده، تنها به چشم بینا نیاز داریم و به دنبال چیز دیگری نباشیم.

برداشت: شبنم با تلاش و اراده خود به بلندای خورشید و ستاره‌ها می‌رسد. اما برای رسیدن به این قله‌ها و موفقیت‌های بزرگ، باید همت و اراده‌ای والا داشت. بنابراین، بدون داشتن این همت، نمی‌توان به پرواز و اوج‌گیری دست یافت.

برداشت: اگر به دیگران آزار و اذیت نرسانی و رقیب نباشی، عاشق نشو چون از دنیا به چیزی دست نخواهی یافت؛ پس دنبال دنیا هم نگرد.

برداشت: درخت نخل مؤمن چگونه می‌تواند با تابش آفتاب مقابله کند؟ ای چهره‌ی آتشین، از ما صبر بیشتری نخواه.

برداشت: هر لحظه در جهانی متفاوت سپری می‌شود، مانند حبابی که بر روی آب شناور است. ما را در این دریا جستجو نکنید.

برداشت: همه صحبت‌های صائب حساب‌شده و منطقی است. انتظار نداشته باش که میوه نارس از درختان با برکت مانند سدره و طوبی به دست آید.