غزل شمارهٔ ۶۴۵۶

برداشت: اگر خضر در خواب ببیند که چشمانش مانند خنجری است، این خواب نشان‌دهنده زخم‌هایی است که بر عمر جاویدان او تاثیر می‌گذارد.

برداشت: زیبایی شرمگین او به هیچ چیز دیگری نیاز ندارد و شبنم غریبه نمی‌تواند به باغ او وارد شود.

برداشت: آستین گل‌ها همیشه بر لب غنچه‌هاست و غنچه‌ها از شرم زیبایی و لبخند شیرین او، خود را پنهان کرده‌اند.

برداشت: در زندگی، به مانند آب زنده و جاری است و هیچ خوشبختی در آن به سادگی حاصل نمی‌شود. خضر، به عنوان نماد زندگی جاودان، در دورانی که بایستی با شرم و احتیاط عمل کرد، همچنان فرجام نیکو و تعالی را نشان می‌دهد. در این میان، چشمه زندگی نماد حیات و شادابی به حساب می‌آید.

برداشت: چشم انتظاری آفتاب باعث می‌شود که شبنم را از روی برگ لاله بر روی آتش بگذارد و بدین ترتیب جلوه‌ای زیبا و درخشان را ایجاد کند.

برداشت: ماه مصر به خاطر اشتیاقی که به گوشه زندان زلیخا دارد، دامن خود را از دست نگارین او می‌کشد.

برداشت: دنیا مانند گوی گردان و بی‌نظم شده است و افراد در آن به دنبال این هستند که چه کسی را از زمین بلند کند و مورد تقدیر قرار دهد.

برداشت: اگر در آن زمان یوسف مصری وجود داشت، به طور حتم انسان‌هایی بودند که به قربانی کردن خود و فروختن خویش مشغول می‌شدند.

برداشت: فرمان تازه‌ای که با دقت نوشته شده، به رخش (اسب) می‌گوید که هیچ دلی نرود و از دستور او سرپیچی نکند.

برداشت: هر کسی که بتواند یک شب را به روز تبدیل کند، می‌تواند به راحتی روز قیامت را به شب برگرداند، هنگامی که در جدایی او به سر می‌برد.

برداشت: این بیت به توصیف قدرت و عظمت باران یا طبیعت اشاره دارد. آنجا که می‌گوید نمی‌دانم چقدر از خاک من می‌تواند بر کلمه‌ای از وجود طبیعت تاثیر بگذارد، در حالی که قدرت بارش و زیبایی آن می‌تواند کوه‌های بزرگ را تحت تأثیر قرار دهد. این تصویر به ما نشان می‌دهد که حتی کوچک‌ترین چیزها نیز ممکن است تأثیرات عظیمی داشته باشند و نشان‌دهندهٔ عظمت و زیبایی طبیعت است.

برداشت: صائب دیگر به فکر تألیف دیوان شعرش نیست، چون هر کسی که دلی روشن و آگاه دارد، آثار او را به خوبی درک می‌کند و به آن ارادت می‌ورزد.