غزل شمارهٔ ۶۴۵۴

برداشت: چهره و زیبایی او به قدری جذاب و دلپذیر است که هنگام دیدن در آینه، تصویرش همچون جواهری درخشان نمایان می‌شود.

برداشت: حیرت و شگفتی از زیبایی و جذابیت خاص چهره معشوق، موجب شده که هیچ اقدام یا فریادی نتواند احساسات عمیق را به درستی بیان کند، زیرا هر نقطه از چهره او به اندازه‌ای جذاب و دلربا است که نمی‌توان از آن غافل شد.

برداشت: وقتی از خانه بیرون می‌آیی، تصویری از دیوار به جان بی‌نفس تو حمله می‌کند و تو را می‌گیرد.

برداشت: این بیت به این نکته اشاره دارد که وقتی انسان از خود عبور می‌کند و به سمت هدف‌های بزرگتر و معنوی می‌رود، مانند تیری است که به سوی هدف پرتاب شده و با سرعت به پیش می‌رود. هر کسی که از خود فراتر می‌رود، به استقبال این حرکت و هدف آمده و انگیزه‌ای برای رسیدن به آن ایجاد می‌کند.

برداشت: عشق و زیبایی او به قدری قوی و حاکم است که حتی سایه‌اش نیز از او می‌ترسد و به آرامی و با احتیاط پی او حرکت می‌کند.

برداشت: می‌توان از رد پای او بوی خون را حس کرد، چرا که پاهای او مانند پاهای عاشقان، بر زمین ساییده شده و آثار زیادی به جا گذاشته‌اند.

برداشت: اگر چهره نیکوکاران با باده‌ای رنگین، آهسته تغییر کند، چهره‌اش زیباتر می‌شود و مثل لعل خواهد درخشید به خاطر رنگی که از آن‌ها گرفته است.

برداشت: در مقام جذابیت و دلربایی، او آرام‌تر از مرکز است، هر چند که آتش در زیر پاهایش به خاطر زیبایی خال او شعله‌ور است.

برداشت: اگر قامت او به این شکل رشد کند و بزرگ شود، به زودی گردن‌بند جواهرناکی خواهد شد که به پای او می‌افتد.

برداشت: صائب به زیبایی اشاره می‌کند که چگونه زلف‌های باد کرده و آشفته او، دل‌های بسیاری را که درهم و آشفته‌اند، جذب و گردآوری می‌کند. این تصویر نشان‌دهنده‌ی جذابیت و تاثیرگذاری او بر دیگران است.