غزل شمارهٔ ۶۴۳۷

برداشت: قد بلند تو باعث ایجاد ارتفاع و بلندی خاصی شده است، در حالی که طرز راه رفتنت به گونه‌ای است که گویی چیزی در جلویت نیست و تو به آرامی و با اعتماد به نفس حرکت می‌کنی.

برداشت: پرواز پرنده‌ی عشق مانند قیچی است که راه را قطع می‌کند. دل برای طی کردن مسیری صد ساله تنها به یک تپش نیاز دارد.

برداشت: مرد واقعی کسی است که اگر او را در وضعیت سختی قرار دهند و مانند شراب در شیشه نگهش دارند، به راحتی می‌تواند از خود خارج شود و به معنای واقعی خود بازگردد.

برداشت: روزی که زلف او را به عنوان دام و حلقه‌ای درآوردند، افکار و خیالات وحشیانه به سرم زد و به دنبال چاره‌جویی برای فرار از این شرایط بودم.

برداشت: دیدن نور و زیبایی در شرایط سخت و تاریک، نشانه‌ی کمال و پیشرفت است. هر کودکی می‌تواند زیبایی و عظمت را در چیزهای ساده، مانند بازتاب ماه در آب، مشاهده کند.

برداشت: در عشق، برای رسیدن به معشوق، موانع و سختی‌هایی وجود دارد که همچون سنگ‌هایی بر سر راه هستند. اما وقتی عشق واقعی به وجود آید، مشکلات و موانع مانند سیلی بزرگ و محو شونده می‌شوند که در دریا غرق می‌گردند و دیگر وجود ندارند.

برداشت: ای عنکبوت بی‌خبر، آیا در پایان عمرت از بافتن این پرده‌ها خسته نشدی؟ در تنگناها و دشواری‌های زندگی به سر می‌بری.

برداشت: ملای روم، صائب، به ما گفت که این سخن را بگوییم: احسنت بر تو ای کسی که جان می‌کشی، شاباش بر تو ای که جان را می‌کشی.