غزل شمارهٔ ۶۴۲۰

برداشت: از شن و ماسه نمی‌توان روغن بادام استخراج کرد، همان‌طور که نمی‌توان از افراد پست و کوچک، نتیجه‌ای خوب و ارزشمند گرفت.

برداشت: از آنجا که لب نازک و لطیف او به شدت آسیب دیده و افتاده است، به نظر می‌رسد که گرفتن بوسه از او بی‌عدالتی است.

برداشت: من لب از بوسهٔ ساقی به کنج لب نگذاشتم، حالا باید از لب جام بوسه بزنم.

برداشت: از اینکه به وصال رسیدم چندان خوشحال نیستم؛ زیرا مانند آهوی وحشی که بی‌قرار است، آرامش من نیز موقتی و ناپایدار است.

برداشت: با نیت خالص و درست، سفر ما آغاز شد و در نهایت به کعبه رسیدیم تا لباس احرام بپوشیم.

برداشت: وقتی که بخواهم چیزی را به دست بیاورم، از آنچه که در گذشته تجربه کرده‌ام عبرت می‌گیرم، چرا که به خاطر غیرت و احساساتم نمی‌خواهم از دیگران درخواست کنم.

برداشت: به نام توجه نکن، زیرا باعث می‌شود چهره‌ات سیاه شود. از سادگی خود فراتر برو و مانند یک گوهر، فراموش نکن که تنها به نام‌ها تکیه نکنی.

برداشت: در زندگی، برای دستیابی به خواسته‌ها و آرزوها، باید از دیگران کمک بگیریم. برخی افراد به جای تلاش خود، به شیوه‌های فریبنده و جذابیت‌های ظاهری متوسل می‌شوند تا از دیگران به نفع خود بهره ببرند.