غزل شمارهٔ ۶۴۱۷

برداشت: تا زمانی که عزیزان از خودشان و هویتشان فاصله نگرفتند، به موفقیت و جایگاه خاصی نرسیدند.

برداشت: زمانی که عمر پرشور و پرهیجان از این دنیا سپری شد، دیگر عزیزان را هیچ جا ندیدند.

برداشت: به معشوق حقیقی عشق و وجود خود را تقدیم کردند، در حالی که یوسف با زر و سکه دل عزیزان را خرید.

برداشت: آنها متوجه شدند که در این دنیا هیچ جا امنیت و آرامشی وجود ندارد، بنابراین در دل خود به جایگاه امن و پناهی پناه بردند.

برداشت: عزیزان برای به دست آوردن لذتی کوچک، از دریای تلخی‌ها و سختی‌ها گذشتند.

برداشت: دل‌های خود را مانند شبنم در آفتاب تازه کردند و به نور و صفای دلخواه رسیدند.

برداشت: در زندگی ممکن است تنها سختی‌ها و مشکلات برایت پیش آید، اما باید توجه داشت که بسیاری از افراد از زمان‌ها و موقعیت‌های خوب بهره‌برداری کرده و استفاده‌های زیبایی کرده‌اند.

برداشت: فقر و تنگدستی‌ای که امروز آن را نادیده می‌گیری، روزگاری برای ثروتمندان بلخ ارزشمند بود و آنان به خاطر آن، مقام و عزتی به دست آوردند.

برداشت: کسی که گرفتار زندگی پر زحمت و پیچیده‌ی دنیای غرب نشده، چگونه می‌تواند بداند که عزیزان ما از وجود جسم سنگین چه مشکلاتی را تحمل کرده‌اند؟

برداشت: عزیزان با رضایت خود، تلخی را به شیرینی تبدیل کردند، حتی اگر دیگران درباره‌اش چیزهای تلخی بگویند.

برداشت: نگهبانان تو از تمام جهان به خاطر یوسف جدا شدند، اگرچه عزیزان را نیز مورد آزار قرار دادند.

برداشت: این بیت به بیان این موضوع می‌پردازد که افراد تا زمانی که از تلاش و کوشش دست نکشند و به دنبال اهداف خود نروند، به موفقیت و مقصود نخواهند رسید. به نوعی، اشاره به الزامات فداکاری و کوشش در راه رسیدن به هدف دارد.