غزل شمارهٔ ۶۴۱۲

برداشت: به آن چشم زیبا و فریبنده نگاه کن که در حالتی شبیه خواب، نشان از هوشیاری و بیداری را دارد.

برداشت: اگر در دل شب، امیدی ندیدی، می‌توانی چهره امید را در زیر موهای سیاه و زیبای او ببینی.

برداشت: به نگاهت از خنده‌های دلپذیر یارت غافل نشو، زیرا در دل او گنجینه‌ای پنهان از رازها و زیبایی‌ها وجود دارد که ارزش دیدن دارد.

برداشت: خودپسندی و توجه به خودت مانع می‌شود که زیبایی‌ها و جاذبه‌های محبوب را ببینی. بهتر است از افکار و خودبینی‌ات دور شوی و به چهره یار نگاه کنی.

برداشت: خوشی و لذت زندگی به آرامش درونی بستگی دارد؛ مانند این که می‌توانی حرکت پرگار را مشاهده کنی که حول یک نقطه می‌چرخد.

برداشت: باریک و ظریف شو مانند رشته‌ای در این بوته. در این جا، در کنار جوش و خروش، می‌توان عمق دریا را که پر از گوهر است، مشاهده کرد.

برداشت: دنیا با تمامی تاریکی‌هایش در نظر تو به مانند خواب و غفلت به نظر می‌رسد. چشمانت را باز کن و دنیای پر از نور را مشاهده کن.

برداشت: با بی‌خودها حرف حق را نزن، چون منصور که با حق‌گویی خود جان داد. برای درک حقیقت، به پیامدهای راستگوئی‌ها نگاه کن.

برداشت: اگرچه انسان می‌تواند مال و ثروت زیادی جمع کند، اما نباید حرص و طمع به آن‌ها را در خود پرورش دهد. به این ترتیب، مانند مار که در میان پیچ و خم‌ها حرکت می‌کند، باید با احتیاط و هوشیاری در دنیای مادی عمل کنیم.

برداشت: از مسیر گفتار و سخنان حکیمانه سلیمان، فهم و درک عمیقی از حقیقت به دست می‌آید. پس خوب است که نتیجه و پیام‌های نهفته در سخنان را مورد توجه قرار دهیم.

برداشت: اگر تو خود را باارزش می‌دانستی، باید به این موضوع توجه می‌کردی که هر کس ارزش واقعی تو را درک می‌کند. پس باید به خودت افتخار کنی و به آنچه که داری، بها بدهی. به قیمتی که برای خودت تعیین کرده‌ای پایبند باش و ببین چه کسانی به ارزش تو پی می‌برند.

برداشت: شب به رنگ خون است و برای دل‌های تاریک و سیاه، فرصت ایجاد صفا و روشنی در دل را فراهم کن تا بتوانند زیبایی شب تاریک را ببینند.

برداشت: افرادی که در مسیر رضایت خداوند قرار دارند، مانند اوتاد (لگام‌ها) محکم و استوارند، حتی در شرایط سخت و دشوار، همچون لنگری که کوه‌ها را ثابت نگه می‌دارد.

برداشت: به چهره خیس عرق محبوب در آفتاب توجه کن و زیبایی و جلالی که مانند ابری پر از گوهر است را مشاهده کن.