غزل شمارهٔ ۶۳۸۶

برداشت: به دوستان هنرمند خود صفا و محبت نشان می‌دهی، اما مانند حضرت کلیم (موسى) دست خود را به دعوا و نافرمانی به سوی کسی دراز نکن.

برداشت: اگر اراده و صداقت در تصمیم‌گیری وجود داشته باشد، راه رسیدن به هدف روشن می‌شود. اما اگر عزم و اراده‌ات ضعیف باشد و بخواهی بارها تصمیم خود را عوض کنی، این کار را نکن.

برداشت: برای دستیابی به هدف‌ها و خواسته‌ها، نباید صرفاً به تفکر و تأمل بسنده کرد. بلکه لازم است که در مسیر خود با دقت و تمرکز بیشتری عمل کنی و به جلو نگاه کنی. نباید فقط به موانع یا مشکلات موجود در مسیر توجه کنی.

برداشت: این راه مثل سیل است و نباید با احتیاط و فکر پیش بروی. اگر می‌خواهی به آرامی و به قاعده حرکت کنی، بهتر است از این مسیر دوری کنی.

برداشت: این جاده‌ی حقیقت جایی برای افکار و خیالات نیست. هر لحظه که به فکر و خیال‌های جدید می‌افتی، دست نگه‌دار و این کار را نکن.

برداشت: اگر آفتاب عشق تو دیگر برایت جذابیت نداشته باشد، نباید به دنبال نور و روشنایی مصنوعی بروی.

برداشت: در مسیر زندگی، هیچ چیز بدتر از زحمت و عذابی که یک کفش تنگ به پا می‌آورد نیست. پس با داشتن روحیه منفی و بد، به سفر و پیشرفت نروید.

برداشت: در محیطی که افراد اهل گفتگو و ارتباط نیستند، هر بار که سعی می‌کنی نظر یا صدای جدیدی بدهی، بهتر است دست نگه‌داری.

برداشت: آزادگان مانند درخت سرو هستند که به یک لباس ساده راضی‌اند، اما تو هر روز لباس‌های متفاوت بر تن می‌کنی، این کار را نکن.

برداشت: در عشق، حسادت حسن بیشتر از آنچه که در ماه و خورشید می‌بینیم، وجود دارد. بنابراین، دقت کن که نگاهی به آنها نکنید.

برداشت: اکنون که بی‌خبری برده است همه چیزهایی را که داشتیم، تو دیگر ما را از وضعیت خود مطلع نکن.

برداشت: به غنای زندگی فقر و قناعت را ارج بنه و در مقابل ثروت، خود را به زحمت نینداز و به دنبال زر و پول نرو.

برداشت: صائب یکی از افرادی است که به زیبایی و جذابیت زلف تو اهمیت می‌دهد. او را نباید با نگاهی متفاوت یا کم‌ اهمیت ببینی.