غزل شمارهٔ ۶۳۸۰

برداشت: قبل از اینکه به وصال و رسیدن به معشوق برسی، آرزوی بی‌فایده را کنار بگذار. تا زمانی که گل نرسیده است، بهتر است درمان دلخوشی‌های خود را پیدا کنی.

برداشت: هرگز در تلاش و اراده خود از افرادی که کم‌ارزش و بی‌معنی هستند کم نگذار. تلاش کن که با دل و جان خود کوشش کنی و به دنبال کسب نام و اعتبار باش.

برداشت: اگر انتقادکنندگان تو را به زجر و شکایت بکشند، با صبر و آرامش مواجه شو و مثل باغی که در بهشت است، به زیبایی و آرامش خود ادامه بده.

برداشت: اگر از مردم چیزی بخواهی، بهتر است که دستت را دراز نکنی، بلکه با احترام و ادب از آنها بخواهی.

برداشت: ما حالتی از مستی داریم و ساقی‌مان که نرگس زیبایی است، در خواب نیمه‌ای به سر می‌برد. از نیمه شیشه‌ای که از شادی پر کرده‌ایم، لطفاً ما را به طور کامل سیراب کن.

برداشت: اگر چشمت به خوشبختی و موفقیت بیفتد، باید برای خودت راحتی و آسایش را فراموش کنی و تمام تمرکزت را بر روی آنچه در پی آن هستی، بگذاری.

برداشت: به کمتر از آنچه که به‌راستی شایسته‌اش هستی راضی نشو. به جای اینکه تنها به نعمت‌های زودگذر دنیا دل خوش کنی، سعی کن که نام نیک و یاد نیکویی برای خودت بسازی تا موفقیت‌هایت همیشگی و پایدار باشد.

برداشت: هر اثر یا نشانه‌ای که از خود بر جای می‌گذاری، مانند تابش خورشید بر چهره‌ات است. به آن توجه کن و با اعتماد به نفس و آرامش قدم بردار.

برداشت: هرچند که تو شکار مطلوبی نیستی، اما با این حال، باید از خشونت و آسیب به خودت دوری کنی و به مانند پرنده‌ای که بال و پرهایش آسیب دیده، به دام گرفتار نشوی.

برداشت: به خودت کمی فرصتی بده و به عمق افکار و احساساتت نگاه کن، تا به اوج زیبایی و روشنی برسیدی.