غزل شمارهٔ ۶۳۷۹

برداشت: این عمر گران‌بها را در خوشی و لذت بیاشام، و این آب را برای سیراب کردن گل‌های زیبا هزینه کن.

برداشت: هر کسی که به دیگران کمک کند و سرمایه‌اش را برای افزایش آگاهی و شناخت خرج کند، فرد دانایی است. بهتر است از دوران شکوفایی و زیبایی زندگی بهترین استفاده را ببری و از لحظات خوش به طور خالصانه لذت ببری.

برداشت: شما باید عمر خود را با درد و رنج نگذرانید، بلکه باید آن را با لذت و شادی همراه با نوشیدن شراب خالص سپری کنید.

برداشت: نمی‌توان به زور دست دریا را گرفت، بهتر است این توده خاک را در مسیر سیلاب صرف کنی.

برداشت: صائب می‌گوید که با قدرت دل و از طریق چهره محبوب، می‌توان به دوست رسید. بنابراین، زمان خود را صرف باز کردن این درب کن.