غزل شمارهٔ ۶۳۷۸

برداشت: یا به عشق و ارادت خود ادامه بده و سراغ می‌گرفته را بگیر، یا با خردمندی تصمیم بگیر و از کار در برابر می‌فروش دوری کن.

برداشت: در این دو هفته، چون به خاطر این خم شراب محبوس شده‌ای، عمر خود را صرف به جوش آوردن زندگی‌ات کن.

برداشت: سخنان عاشقان بسیار لطیف و ظریف است. باید با دقت گوش دهید و در نهایت هوشیار باشید.

برداشت: زمانی که صبح طلوع می‌کند و نور خورشید در ظرفی طلایی می‌تابد، حواس خود را جمع کن و از زیبایی‌های زندگی بهره‌مند شو.

برداشت: از بی قراری تو، این دنیا از ناراحتی پر شده است. این دریا را به وسیله لنگر آرام کن تا ساکت شود.

برداشت: قبل از آنکه برای گفتگو هزینه کنی، از صحبت با این دلالان خودفروش پرهیز کن و خود را از این صحبت‌ها کنار بکش.

برداشت: این مرگ دردناک از زهر تلخ تو نشأت می‌گیرد؛ این سم را به صورت آرام و به دور از وحشت بنوش.

برداشت: گل در کنار ترانه‌های شبانگاهی بلبل به وصال رسید، مراقب باش که در کمین ابهام شب‌ها فریاد بزند.

برداشت: با خوشبو کردن فضایی که در آن زندگی می‌کنیم می‌توان به زیبایی و لطافت موجودات دست پیدا کرد. بی‌تردید، باید برای رفاه و آسایش مردم در تلاش باشیم و آماده فدا کردن جان خود برای آنها باشیم.

برداشت: ای ساقی، به زودی با می تازه‌ای از میخانه می‌رسی. صائب، با این پیغام، از صبر و دل و عقل و هوش خود وداع می‌کند، پس آماده باش!