غزل شمارهٔ ۶۳۴۸

برداشت: اگر آتشی به دل کسی برسد، امیدوارم که ستاره من نیز روشن شود.

برداشت: امروز به گریه من هیچ ارتباطی ندارد، زیرا از زمان کودکی‌ام تخت خواب من همیشه پر از اشک بود.

برداشت: به خاطر خدا به دیدنم نیا تا اینکه دل سنگی هم از دیدن من به درد بیاید و خون بریزد.

برداشت: خطرات تنها بر سر آدم‌های بلندمرتبه یا با قدرت وجود دارد، مگر اینکه کسانی که به دنبال موفقیت هستند، به نحو صحیح و با اراده قوی از آن بالاتر بروند.

برداشت: دلی که پر از احساسات و دغدغه‌هاست، هیچ‌گاه نتوانسته آزاد و رها شود، حتی با دعاها و نیت‌های خیر.

برداشت: از مسیر من کنار برو، چون تو در حال و هوای خراب و پریشان هستی و نیازی به این مستی و حال و هوای من داری.

برداشت: من به نور ماه نیازی ندارم، زیرا ماهپاره من همان پاره دل من است.