غزل شمارهٔ ۶۳۴۲

برداشت: هر چیزی را که رنگ کنی، در نهایت سفید می‌شود، اما دل سیاه را نمی‌توان تغییر داد؛ بنابراین موهایت را رنگ نکن.

برداشت: به هر طریقی که زندگی پیش می‌رود، شاد باش و مانند سیل رفتار کن، اما دشمنی نکن که به خانه و زندگی دیگران آسیب برسانی.

برداشت: هیچ‌کس از خوشی‌های دنیا سیراب نشده است؛ بنابراین در هر سفری به دنبال حقیقت نباش و فریب ظواهر را نخور.

برداشت: هر چیزی که با تو همراه نباشد و به درد تو نخورد، از این دنیا فریبنده انتخاب نکن.

برداشت: به چهره آفتاب نگاه نکن، ای دلیر! زیرا اگر دل و جرأتی نداری، خود را در دشواری ننداز.

برداشت: وقتی به چیزی که برایت ارزشمند است نزدیک می‌شوی، نباید بی‌دلیل و بی‌هدف آن را دست‌کاری کنی یا به هم بریزی. بهتر است با دقت و احتیاط عمل کنی و فکری به حال آن بگذاری تا نتیجه بهتری بگیری.

برداشت: در این فضا تا زمانی که اثر وجود دارد، به خاطر تنگی دل خود، مثل حباب شکایت نکن و نگو که چه بر من گذشته است.

برداشت: اگر دل به درد نیفتاده باشد، اصلاحش نکن؛ زیرا مانند گلی است که در آن هیچ عطری وجود ندارد و نباید با گلاب آغشته شود.

برداشت: پاک کردن غم از دل مردم کار آسانی نیست. پس از دهان خود به تلخی شکایت نکن، مانند شراب.

برداشت: زمین محل وقوع حوادث و رویدادهای ناگهانی است؛ در این محیط پر از مشکلات و آشفتگی‌ها، هرگز غفلت نکن و بیدار باش.

برداشت: چرا باید به خودت زحمت و بار سنگین اضافه کنی؟ بیشتر از حد نیاز خودت را در غفلت از لذت واقعی زندگی غرق نکن.

برداشت: هر وقتی که نفسی از دل خارج می‌شود و از درد ناشی از زندگی می‌باشد، آن نفس را به حساب نیاور.