غزل شمارهٔ ۶۳۲۷

برداشت: اگر چراغ ما روشن شد، نباید تعجب کنی؛ زیرا خداوند چراغ دل‌های زنده را روشن می‌کند.

برداشت: رفتار ملایم افرادی که تنها به فکر منافع خود هستند، شبیه است به شمعی که با حرارت خود موم را ذوب می‌کند و در نتیجه، گدا را روشن می‌سازد. این نشان می‌دهد که این افراد ممکن است مشکلاتی را بوجود آورند که دیگران بتوانند از آنها بهره‌برداری کنند.

برداشت: سرنوشت شوم همیشه در کنار من بوده است، مانند شمعی که هرگز روشن نشده و در کنار پاهایم قرار دارد.

برداشت: اگرچه میان چشم و غبار، تاریکی و کدورت وجود دارد، اما به سبب خط او، تاریکی ما روشن شده است.

برداشت: افراد با دل‌های پاک و صاف، وقتی که هوا روشن می‌شود، به عمق معانی لطیف دست پیدا می‌کنند و زیبایی و نازکی آن را درک می‌کنند.

برداشت: امیدوارم که چشم بینایی روشن شود و از خاک، به نور و روشنایی اولیا دست یابد.