غزل شمارهٔ ۶۳۰۳

برداشت: مراقب باش که عرق روی صورت زیبایان تو را فریب ندهد، چون این رطوبت می‌تواند به دل تو آسیب بزند و احساساتت را تحت تأثیر قرار دهد.

برداشت: دو چشم بامزه تو نه تنها به خوبی با هم نمی‌سازند، بلکه حتی در بی‌نظمی و خرابی نیز، میخوارگان به یکدیگر وفادارند.

برداشت: دل من همیشه از درد و رنج پر است و هیچ‌وقت نمی‌تواند آرامش پیدا کند، چرا که شب‌ها برای بیماران بی‌خبر و ساکت نمی‌گذرد.

برداشت: گریه من چه فایده‌ای دارد، چرا که زخم عاطفی من به این راحتی‌ها درمان نمی‌شود و دردهای درونم با باران برطرف نخواهند شد.

برداشت: شما با نادانی به چیزهایی که به آنها علاقه دارید، می‌پردازید و نمی‌دانید که در واقع آنچه که عقل و اندیشه انسان‌ها را در بر می‌گیرد، حیات و روزی این موجودات خطرناک است.

برداشت: از همراهان سنگین‌بار خود غافل نشو و به یاد داشته باش که اگر از قافله‌ها جلو بروی، ممکن است مانند آنان که سبک‌بار هستند، احساس کنی که از دیگران پیشی گرفته‌ای.

برداشت: باده‌نوشان به نزدیکی توبه هستند و خداوند از خودپسندی اهل هوشیاری آنان را حمایت کند.

برداشت: در نهایت، با گذر زمان و با تاثیرات قوی، غبار خواب و غفلت از چشمان و دل کسانی که ستم می‌کنند، پاک خواهد شد.