غزل شمارهٔ ۶۲۸۰

برداشت: خودت را humble و فروتن قرار بده و از تماشای راحتی و آسودگی دست بردار. مثل یک مور کار کن و زحمت بکش تا به موفقیت و عظمت دست پیدا کنی مثل سلیمان.

برداشت: ای کسی که در آتش درد و رنج هستی، برای آزادی‌ات، مدتی از چوب قفس صندل بر پیشانی بگذار.

برداشت: ای نسیم، بلبل ما حس زیبایی‌شناسی دارد، غنچه را با کمی از لخت بودن یک حس تازه و زیبا ببخش.

برداشت: به تو گفتم ای صائب، از آن زلف پرشکایت کن، اما تو در این لحظه نشنیدی و بهتر است که دستی به آغوش پریشانی خود ببری.