غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۶۴

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟

۲

حمله شعله کجا و سپر موم کجا

توبه با ساغر و مینا چه تواند کردن؟

۳

از صف آرایی ما عشق فراغت دارد

کثرت موج به دریا چه تواند کردن؟

۴

عارف از داغ حوادث نکشد رو در هم

لاله با سینه صحرا چه تواند کردن؟

۵

سرو از کشمکش باد خزان آزادست

با دل ما غم دنیا چه تواند کردن؟

۶

کجی از طبع به تدبیر برون نتوان برد

شانه با زلف چلیپا چه تواند کردن؟

۷

حسن کامل ز شبیخون گزند آزادست

چشم بد با ید بیضا چه تواند کردن؟

۸

آسمان بیهده خم در خم صائب کرده است

کشتی شیشه به خارا چه تواند کردن؟

بازگشت به سروده‌های صائب