غزل شمارهٔ ۶۲۰۲

برداشت: از درد و رنج دل می‌توان در محضر خوبی‌ها و آراستگی‌ها استفاده کرد، و با ندامت و توبه، می‌توان به روز رستاخیز نزدیک شد.

برداشت: به دلیل بی‌دقتی و غفلت، به سمت زندگی راحت و پر از نعمت گرایش پیدا کردم، اما نمی‌دانستم که با احتیاط و دقت نیز می‌توان به آسایش و امنیت دست یافت، حتی اگر در ظاهر عادی و ساده به نظر برسد.

برداشت: اگر مانند درخت صنوبر، از میوه‌ی شیرین بی‌برخی بهره‌مند نباشی، می‌توانی با طراوت و تازگی خود، دل‌های دیگران را جذب کنی و آنها را به خود جلب کنی.

برداشت: اگر در این باغ از زیبایی و جلوه‌ای برخوردار نیستی، اما با وجود بی‌برگی‌ات هم می‌توانی با خلق و رفتارت جهان را خوشبو کنی.

برداشت: من با تمام وجود و اشتیاق برای یافتن او تلاش می‌کنم و از نشانه‌ها و ردپایی که از او می‌ماند، چراغی برای راه خود برمی‌افروزم.

برداشت: اگر امروز را به درستی گذرانی، می‌توانی آینده را به بهترین شکل بسازی. بنابراین، اگر امروز را به مانند روز قیامت زندگی کنی، فردایت نیز روشن و خوب خواهد بود.

برداشت: با جادوگری، نفوذ در دل‌های سخت کار دشواری است، اما اگر بخواهد، می‌توان به راحتی به دیوار محکم اسکندر نیز نفوذ کرد.

برداشت: گفته‌های دل‌انگیز و شیرین صائب، به مانند گل‌ها و زیبایی‌های زندگی هستند. اگرچه این سخن‌ها جذاب و دلنشین هستند، اما اگر سخن‌گو در دست کسی بیفتد که توانایی و مهارت لازم را ندارد، ممکن است به راحتی قابلیت‌ها و زیبایی‌های آن کلام از دست برود.