غزل شمارهٔ ۶۱۹۸

برداشت: آیا می‌توان به راحتی از یار و دیار محبوب جدا شد؟ خارج شدن از این دنیا، مانند ترک کردن کوی اوست.

برداشت: هرگز نسبت به وضعیت زیر دستان خود بی‌توجه نباش، زیرا کسی که در مقام بالا قرار دارد، باید به مسئولیت‌هایش توجه کند و اجازه ندهد زیر دستانش نادیده گرفته شوند.

برداشت: دل بی‌صبرانه در حال تپیدن است و این خبر خوش را به ما می‌دهد که چرا قبل از رسیدن ما خبر آن را به مردم رسانده‌اند؟

برداشت: تو با کارهایت، دل‌های امیدوار را می‌شکنید، و ما باید دهان تلخ خود را از شیرینی ثمرات زندگی دور بداریم.

برداشت: وقتی صحبت شیرین و خوشایند شنیده می‌شود، اگر کسی بخواهد در دادن شکر امساک کند، به نوعی بی‌احترامی به طوطی است که از محبت و دوستی چیزی نخواهد.

برداشت: ای پادشاه زیبا، چشمانت را به حالت ناز و بازی نیاور، زیرا با یک نگاه تو می‌توانی جهانی را تحت تاثیر قرار دهی.

برداشت: هر کسی که بتواند دامان خود را از ناپاکی‌ها پاک نگه دارد، به دنیا آلوده نخواهد شد، همان‌گونه که سیاوش با شجاعت و پاکی از آتش عبور کرد.

برداشت: از چرخش و پیچ و خم زندگی خود را آزاد کن و صاف و روشن باش، چرا که باید از چشم‌های دیگران به سادگی عبور کنی.