غزل شمارهٔ ۶۱۷۴

برداشت: به کسی که هنوز خود را آماده نکرده و به درستی نشسته نیست، نزدیک نشو و بیش از این آبرو و اعتبار خود را از دست نده. در ضمن، به این موضوع بیشتر از این اهمیت نده.

برداشت: اگر شب را با نیکی و خوبی نسازی، روز را با گناه و بدی خراب نکن، بیشتر از این شب را به تاریکی مکش.

برداشت: به دلیل لطافت و زیبایی زلف‌های حواس، نباید به حرف‌های بی‌معنی و بی‌پایه توجه کرد و بهتر است آرامش بیشتری داشته باشیم و از حرف‌های اضافی خودداری کنیم.

برداشت: تنبلی و بی‌تحرکی باعث می‌شود که راه‌های نزدیک نیز دشوار به نظر برسند. نباید بر مرکب خود دراز بکشید و آسوده خاطر باشید، زیرا این کار شما را از حرکت و پیشرفت باز می‌دارد.

برداشت: نفس از عشق عمیق به خدا و سیر و سلوک روحانی برنمی‌آید، بنابراین به هیچ وجه به خودت زحمت نده که به ادعای معرفت برسی، ای کسی که ادب را رعایت نمی‌کنی، دیگر از این بیشتر حرف نزن.

برداشت: در نورانی بودن آستین خود زیاده‌روی نکن و از رشته‌ای که بر ارادت تو نسبت به ستاره‌ها می‌گذرد، بیش از این شکایت نکن.

برداشت: به نظر می‌رسد که تدبیر و برنامه‌ریزی‌ها به جایی نرسیده و دل ما همچنان در تنگنا باقی مانده است. خدایا، این وضعیت را بیشتر از این تحمل نکن.

برداشت: کعبه و بتخانه از نظر معنایی یکسان هستند. در برابر جریان‌های پر قدرت، از بحث درباره حقایق دینی و کفر خودداری کن و با کسانی که در این موضوعات بحث می‌کنند، بیشتر از این صحبت نکن.