غزل شمارهٔ ۶۱۷۱

برداشت: چشم خواب آلود او را در چاله ابرو مشاهده کن و تیزی شمشیر را بنگر، غفلت آهو را ببین.

برداشت: اگر در دستان سلیمان مورچه‌ای را ندیدید، چشم‌هاتان را باز کنید و نقطه‌ای را که بر روی صفحه وجود دارد، تماشا کنید.

برداشت: این بیت به زیبایی و دلربایی کمر صاف اشاره دارد و می‌گوید که این زیبایی فقط مختص به کمر نیست، بلکه در هر رشته مویی می‌توان جلوه‌گری و زیبایی را مشاهده کرد. در واقع، شاعر به طور کلی به زیبایی‌های ظاهری و جذابیت‌های مختلف اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که در هر بخشی از زیبایی، باید دقت کرد و آن را دید.

برداشت: زلف او به گونه‌ای است که هر حلقه‌اش چشم انتظار دیده می‌شود. در به دست آوردن دل کسی، توجه و تلاش او را ببین.

برداشت: هرگز هیچ شکاری به خاطر تیر کمان ابروی او ترسان نشده است، پس به دقت ببین که چگونه قلب‌ها را با آن زیبایی و استقامت خود به تپش در می‌آورد.

برداشت: خورشید بی‌ابر، چشمان را می‌سوزاند و به‌راستی در فضای کنار آن سرو با اندام زیبا، به شکل لطیفی نمایان است.

برداشت: آغوشی که بین دو نفر هست را از نشانه‌های ستاره‌ها خالی کن و بعد از آن، مانند هاله‌ای از محبت، چهره آن محبوب را تماشا کن.

برداشت: یار ما شخصی نیست که بتوان در برابر او سر فرود آورد، همان‌طور که در بازی چوگان حکمش بر گردونه‌ای چون چرخ به چشم می‌آید.

برداشت: دنیا به مردان واقعی، به ویژه کسانی که با سختی‌ها مواجه‌اند، کمکی نمی‌کند و بسیاری از آنچه که در زندگی ضروری است، به آسانی به دست نمی‌آید. مردان باید مانند قهرمانان، با صبر و استقامت در برابر مشکلات، در تلاش برای رسیدن به هدف‌های خود باشند و قدرت و توانایی خود را به نمایش بگذارند.

برداشت: غرور و زیبایی من مانند سرو است که بر روی آیینه‌ام زنگار می‌اندازد. حالا در زمین پاک من، بذر غم را به عوض قدرت و قدرتی که در آن نهفته است، مشاهده کن.

برداشت: هر چه جم از رازها در جام نتوانست مشاهده کند، تو می‌توانی خودت را در کاسه زانوی خودت ببینی.

برداشت: خوبی‌های دنیوی تنها در پشت کار و تلاش نهفته است. اگر به این پشتکار توجه کنی، از زیبایی‌های رو به‌رو بهره‌مند خواهی شد.