غزل شمارهٔ ۶۱۵۵

برداشت: صدای ناله‌ ما از دل‌مان بیرون می‌آید، مانند جواهراتی که از گنجینه به‌دست می‌آید.

برداشت: او با ناز و زیبایی خود مرا شگفت‌زده کرده است، گویی زیبایی بی‌نظیرش از دل یک آینه به بیرون می‌آید.

برداشت: به مکان آرام و دور از هیاهو ارزش بده، زیرا در آنجا نعمت‌ها و زیبایی‌ها به وجود می‌آید که از دل ساده‌ترین چیزها جلوه‌گر می‌شود.

برداشت: سحر و جادو وقتی موثر نیست که مار به اژدها تبدیل شود. مشکل از دل کینه‌ای است که سال‌ها در آن پنهان شده و بالاخره بیرون می‌آید.

برداشت: خیال نوشته‌اش از دل خارج می‌شود، اگر چه جوهر خط او از ریشه‌های عمیق احساس سرچشمه می‌گیرد، اما وقتی که در آینه منعکس می‌شود، به روشنی نمایان می‌گردد.