غزل شمارهٔ ۶۱۳۲

برداشت: صدای نی از عمق وجود انسان‌ها به درد و اندوه حکایت می‌کند. در هر دم، یوسف داستانی از تاریکی و دردهایش به گوش می‌رسد.

برداشت: مسافر یا رهروی که به دلیل بی‌دقتی و اشتباه از جمع همسفرانش فاصله گرفته است، با تلاش و اراده خود می‌تواند مشکلات و چالش‌ها (مانند خاری که در پایش رفته است) را کنار بگذارد و به مقصد خود برسد.

برداشت: وقتی انسان ارزش و بهای خود را نادیده بگیرد، مثل این است که به چاهی عمیق بیفتد. اما در عوض، افرادی که در زندگی به دستاورد یا موقعیتی خاص می‌رسند، مانند یوسف که از چاه نجات یافت، بالاخره از مشکلات می‌توانند بیرون بیایند.

برداشت: وقتی نوبت به روزی و رزق ما می‌رسد، زندگی مانند چرخ می‌چرخد و از دل مشکلات و چالش‌ها، چیزهای خوبی به ما می‌رسد.

برداشت: چشمان زیبا و اشک‌های ریخته شده، جز نقطه‌ای کوچک نیستند و این زیبایی مانند ماهی است که از عمق چاه بیرون می‌آید.