غزل شمارهٔ ۶۰۹۱

برداشت: وقتی که به خاطر پیری دیگر نتوانستی به خوبی خود را نگه‌داری، دیگر بیش از این تلاش نکن و خودت را در مقام و جایگاه بالا قرار نده.

برداشت: در برابر دریا، قطره همانند یک نعل در آتش است. بنابراین، دیگر این قطره را در این شرایط سخت و محدود نکن.

برداشت: دنیا مانند برگ‌های فصل پاییز زودگذر و فانی است، بنابراین خواب و آرامش را در چشمانت به خاطر نگرانی از ناپایداری دنیا تلخ نکن.

برداشت: اگر نتوانی شب خود را با دل بیدار بگذرانی، روز را هم مانند شب سیاه نکن.

برداشت: اگر به دیوار تکیه کنی و از تلاش و کار خود غافل شوی، در حقیقت خود را ضعیف و تن پرور کرده‌ای. نباید به آسانی زندگی کنی و از مسئولیت‌ها و تلاش دور باشی.

برداشت: پرنده هوشمند دام را در دانه‌ای که در آن است به‌وضوح مشاهده می‌کند. در حضور کسانی که موشکافی می‌کنند، خود را بیهوده مشغول نکن.

برداشت: گریه تأثیرات مشهودی در روز روشن دارد. پس در دل زمین، از بخشش دانه‌ها دریغ نکن.

برداشت: در زیر آسمان، هیچ زیبایی وجود ندارد که با مشکلات و دردهای زندگی همراه نباشد. بنابراین، خودت را در حیرت و سوالات بی‌پاسخ غرق نکن.

برداشت: تیزتر شدن تیغ‌ها به دلیل فشار و سایش مداوم، نشان می‌دهد که اگر بدون دلیل و به صورت مداوم در پی کارهایی باشی که فایده‌ای ندارند، بیشتر از حد نیاز بر خودت فشار وارد می‌کنی. بنابراین، در کارهای مهم و اساسی‌ات، نباید بی‌دلیل و به طور مداوم بر خودت سخت بگیری و مشکلاتی برای خودت ایجاد کنی.

برداشت: از زیبایی و طراوت چشمان معشوق خود در جمع مراقبت کن و نگذار آشفتگی‌ات را نشان دهی.

برداشت: صحبت کردن از حقیقت با افرادی که ناحق هستند، نتیجه‌ای ندارد. در زمین‌های بدون حاصل، دانه نپاش؛ زیرا هیچ بهره‌ای نخواهی برد.