غزل شمارهٔ ۶۰۸۶

برداشت: در جایی که از نعمت‌ها و خوش‌شانس‌هایی برخورداری، نباید به شکل پنهانی و مخفیانه از دیگران استفاده کنی. این درتی که به روی تو باز شده، نباید به خاطر نیازمندان بسته باشد.

برداشت: در حالی که آب به حیات و زندگی بخشیدن عدل و انصاف را به همراه دارد، نباید همانند سکندر به دنبال چشمه‌ای برای جاودانگی و زندگی ابدی باشید.

برداشت: می‌توان از گرسنگی، روح را به بدن سنگین واداشت، اما ای نادان، روح را از سیر کردن بدن سنگین دور نگه‌دار.

برداشت: تا زمانی که دشمن مغلوب نشده، شمشیر خشم خود را از نیام بیرون نیاور و در برابرش با احتیاط عمل کن.

برداشت: صبح با چهره‌ای خندان و رنگین از شفق به زندگی آمد، ولی عمرش کوتاه است، پس از لب خود از شادی و خنده غافل نشو.

برداشت: این بیت می‌گوید که مانند ماه تمام که در چشم شب می‌درخشد، نباید به چشم دیگران وابسته باشی و از نور مهربانی و بخشش دیگران استفاده کرده و خود را ذوب کنی. به عبارت دیگر، باید خود را حفظ کنی و از تأثیرات منفی دوری کنی.

برداشت: تا زمانی که در نظر عزیزان دنیا بی‌احترامی نشوی، یوسف بی‌گناه را در زندان قرار نده.

برداشت: زندگی‌ات را صرف نگرانی و فکر کردن به وضعیت خودت نکن، زیرا اختیار زندگی‌ات در دستان خودت است. اگر سردرگم هستی، سعی کن کنترل را به دست بگیری.

برداشت: جز سکوت، هیچ راه حلی برای درد بی درمان وجود ندارد. مانند بی‌طاقتان که از شدت دردهای درمان‌ناپذیر گلایه نکن.

برداشت: از دید دل، زندگی پر از نشاط می‌شود. برای یک روزنه، خانه‌ای که ویران است را خراب نکن.

برداشت: زمانی که عمر حباب‌ها در نظر تو به سرعت می‌گذرد، نباید بر روی چیزهای بی‌ارزش تکیه کنی و با بی‌خیالی به زندگی‌ات ادامه دهی.

برداشت: کسی که دلش را به دریا زده و شجاعانه روبرو با مشکلات می‌شود، هر یک از امواج برای او به عنوان یک آرامش و ساحل محسوب می‌شود. هنگام مواجهه با سختی‌ها، اگر تفکرات و نگرانی‌ها را از خود دور کند، نباید نگران طوفان‌ها باشد.