غزل شمارهٔ ۶۰۸۴

برداشت: در پایان عمر خود وقت و انرژی‌ات را بیهوده صرف نکن و به مانند افراد نادان، در این دنیا که به طور موقت در اختیار داری، زندگی نکن.

برداشت: تا وقتی که می‌توان دل شکسته و ویران را دوباره ساخت، وقت گرانبها را صرف چیزهای بی‌اهمیت مانند آب و خاک نکن.

برداشت: در مسیر عشق، جز سقوط و زمین‌گیری چیزی نصیب نخواهی شد. همچنان که قمری‌ها بر سر و پا در گل هستند، تو نیز نباید در این وضعیت نابسامان، خود را درگیر کنی.

برداشت: اگر چشمی داری که می‌تواند مسیر خانه‌ات را ببیند، در همراهی کردن با افرادی که به کندی حرکت می‌کنند، تردید نکن.

برداشت: اگر می‌خواهی جان خود را به راحتی تسلیم کنی، باید از دل‌تپیدن و رنج‌های بیشتر خودداری کنی و به دردی که در قلب قاتل وجود دارد، افزوده نکنی.

برداشت: برای رسیدن به زندگی پس از مرگ فقط به دست خودت نمی‌توانی اکتفا کنی. پس مراقب باش که از دیگران بخل و خودخواهی نکنی و در این مسیر به آنها کمک کن.

برداشت: اگر نفس سرکش و بی‌نظارتی بر انسان حاکم شود، کنترل و مدیریت زندگی او از دستش خارج می‌شود. در این حالت، باید هوشیار باشیم و از غافل‌گیر شدن به وسیله مشکلات یا چالش‌ها پرهیز کنیم.

برداشت: تمام زندگی‌ات را صرف کارهای بیهوده کرده‌ای، حالا برای لحظاتی که باقی مانده است، این زمان کم را نیز هدر نده.

برداشت: شمع، با وجود اینکه باید بر روی پاهای خود بایستد، به خاطر آتش و شوقی که دارد، زبانش را به کار می‌گیرد و سرش را به سمت دیگری می‌برد. بنابراین، در جمعی که حضور دارد، از سبک مغزی و شوخی برحذر باش.

برداشت: به یک سمت برو و در مسیر عشق مانند مردان واقعی قرار بگیر. دیگر وقتی را صرف مباحث بی‌ارزش نکن.