غزل شمارهٔ ۶۰۷۵

برداشت: ای دل، به فکر روزگار و ناعدالتی‌های آن باش. به یاد داشته باش که در سختی‌ها و کمبودها نیز می‌توان به رشد و شکوفایی رسید.

برداشت: زندگی با اتفاق کوچکی متلاطم می‌شود. به اتفاقات و حوادث روزگار هوشیار باش

برداشت: اگر در جایی خطر وجود دارد، نمی‌توان با خیال آسوده و بی‌خیالی خوابید. اگر به دنبال امنیت هستی، باید به اوج مقام و اعتبار خود فکر کنی و احتیاط کنی.

برداشت: این دنیا بدون دردی به نام پشیمانی وجود ندارد. در میانه آرامش و راحتی، مانند ماری که در فکر خود در حال حرکت است، به دقت تأمل کن.

برداشت: وقتی که ماه به پایان می‌رسد و در کم‌کم تمام می‌شود، به یاد بیاور که در لحظه پر شدن جامت از مستی، باید به اندیشه و تفکر بپردازی.

برداشت: بوی خون از آزار و رنج دل‌های ناتوان به مشام می‌رسد. به خودت رحم کن و به عواقب تفکرات و تصمیمات خود فکر کن.

برداشت: تنهایی و دوری از جمع مشکلات زیادی به همراه دارد، به خصوص در فضایی پر از هیجان و آشفتگی. بهتر است از کنار این افکار بگذری.

برداشت: زخم یک شمشیر همیشه عمیق و دردناک است، پس مراقب دشمنان صبور و با اندیشه باش.

برداشت: آشفتگی و اضطراب به دنبال ستاره دنباله‌دار ایجاد می‌شود. وقتی خطی از زیبایی بر چهره محبوب می‌افتد، به آن فکر کن.

برداشت: می‌توانید با دقت به نبض کسی پی ببرید که درونش چه حالتی دارد؛ اما برای مردی که غرق در دریا است، این کار ممکن نیست. به همین شکل، در جویبار افکار خود تعمق کنید.

برداشت: پشه در تاریکی شب و در حال بیداری، خون مردم را می‌مکد. پس به خود بیا، و نگران زاهدانی باش که در شب بیدارند و به مراقبت‌های معنوی مشغولند. آنها ممکن است که به خودی خود خطری ایجاد کنند.

برداشت: از آنجا که زمان و جهان بی‌انتها و بی‌نهایت هستند، به تو توصیه می‌شود که در مورد آرزوهایت در این دنیای بی‌سر و ته خوب فکر کنی و اندیشه‌ات را مدنظر قرار دهی.

برداشت: ای کسی که مانند گل در باغ می‌خندی، بی‌اختیار مثل گلاب اشک می‌ریزی، به این موضوع فکر کن.

برداشت: این دنیا و فضا فقط شبیه گرد و غبار و دود هستند. از افکار و اندیشه‌های خود خوب فکر کن و توجه کن.