سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن
آتش نمرود را گلزار ابراهیم کن
این شعر به تسلیم در برابر حق و خدای بزرگ دعوت میکند. شاعر به فرد یادآوری میکند که باید از سرکشی پرهیز کرده و تمام اموال و جان خود را در راه خدا تسلیم کند. او به زیبایی میگوید که اگرچه دشوار است، اما باید قبل از آنکه جان برود، مال را در راه حق فدای کند. همچنین به ارزش تواضع و تعظیم در برابر دیگران اشاره میکند و بر ضرورت سجده و پرستش خدا تأکید میکند. شاعر همچنین اشاره میکند که در علم نجوم چیزی جز وسواس حاصل نمیشود و باید از روزمرگی و عادات نادرست فاصله گرفت. در نهایت، او با به تصویر کشیدن ابراهیم، بر لزوم پیروی از الگوهای درست تأکید میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن
آتش نمرود را گلزار ابراهیم کن
بر تو دشوارست اگر یکجا وداع مال و جان
پیشتر از رفتن جان، مال را تسلیم کن
نخل بهتر در زمین نرم بالا می کشد
خاکساران جهان را بیشتر تعظیم کن
برمدار از سجده حق هفت عضو خویش را
همچو مردان خدا تسخیر هفت اقلیم کن
هیچ نگشاید به جز وسواس از علم نجوم
چهره را از جدول خون صفحه تقویم کن
در گذر از ثابت و سیار، صائب همچو برق
روی از یک قبله روشن همچو ابراهیم کن