غزل شمارهٔ ۶۰۴۵

برداشت: برای درک خوشی و شادی باید از خرد و تفکر گذشت و مانند یک کودک یا دیوانه رفتار کرد. زمانی که با مستان و خوشگذرانان روبه‌رو می‌شوی، باید از نقطه نظر عقل دور شوی و خود را به حالتی بی غمی برسانی.

برداشت: مدتی را بدون درد و رنج سپری کردی، حالا کافی است؛ در عشق باید به روایتی واقعی تبدیل شوی.

برداشت: وقتی کسی با بیهوده‌گویی یا خنده‌های بی‌موقع، به اعتبار و آبروی دیگران آسیب می‌زند، باید مراقب باشد که اگر لب به نوشیدنی بزند، به تدریج به سوی تخریب و از دست دادن اعتبار خود نیز می‌رود.

برداشت: برای دستیابی به شانس و موفقیت، باید تلاش و زحمت کشید؛ چون فقط با نشستن و انتظار، به هدف نمی‌رسیم و باید برای رسیدن به خواسته‌هایمان، از زمین و کار سخت شروع کنیم.

برداشت: عاشقی و به تماشای جوانی گشتن در دوران جوانی لذت‌بخش است، اما وقتی پیر شدی، باید به مسئولیت‌های خانه و خانواده توجه کنی.

برداشت: وارد شدن به دایره حریم زلف او کار آسانی نیست؛ باید مانند شانه، بی‌زبان و با صد زبان، درک و فهم عمیق داشت.

برداشت: برای غلبه بر دشمن سرکش، باید از شیوه‌ای خاص استفاده کرد. وقتی شیشه به حالت خمیده در می‌آید، باید از پیمانه‌ای برای پر کردن آن بهره گرفت.

برداشت: زمانی صدای ساز و آواز تو درخشش و شادی به ارمغان آورده، اما اکنون باید برای مدتی در نقش شمعی در فضای غم و اندوه قرار بگیری.

برداشت: فهمیدن عمق یک مفهوم و غریبه شدن با آن کار آسانی نیست. صائب می‌گوید که از هر شخصی که با تو آشناست، ممکن است فاصله بگیری.