غزل شمارهٔ ۶۰۰۶

برداشت: برای کسانی که دل‌های پاک و شفاف دارند، باید با ادب و احترام رفتار کرد و در عین حال باید خود را از آنها دور نگه داشت تا نزدیکی به آنان موجب غرور یا خودخواهی نشود.

برداشت: انسان نباید از صحبت در مورد حق و حقیقت بترسد و باید با شجاعت از باورهای خود دفاع کند، همان‌طور که منصور (حلاج) این کار را کرده است.

برداشت: چشمی که حسادت می‌ورزد از نعمت‌های بهشتی بهره می‌برد، اما باید در دل خود درد و رنج عشق را پنهان کند.

برداشت: گریه و زاری در برابر افرادی که نسبت به مشکلات بی‌توجه هستند، نتیجه‌ای نخواهد داشت. باید برای رشد و بهبودی، از زمین‌های نامناسب دوری کرد و به زمین‌های مناسب توجه کرد.

برداشت: برای اینکه روزهای زندگی با شیرینی سپری شوند، باید توانایی پذیرش تلخی‌ها و چشیدن طعم‌های تلخ و شور را داشته باشی.

برداشت: دل حساس نمی‌تواند در برابر قدرت عشق تحمل کند، مانند اینکه برای مقابله با می قوی، باید شیشه‌ای را مراقبت کرد.

برداشت: در این زمانه که نشانه‌ای از افراد روشن‌فکر و آگاه وجود ندارد، باید سعی کنیم که حقیقت و واقعیت را پنهان نگه‌داریم.

برداشت: سوختن از نور هر آتش، نشانی از کم‌همتی است و آدمی باید از دیدن نور الهی شرم کند.

برداشت: چشم او در روز قیامت، در بهار مستی، باید کسی را که مست است، مورد عذر و بخشش قرار دهد.

برداشت: اگر روی زمین تحت فرمان تو باشد مانند سلیمان، باید همچون او دست دراز کنم و به مور کمک کنم.

برداشت: اگر شمع به پروانه بگوید که دور او بچرخد، پروانه باید بداند که هدف از این دعوت چیست و باید مقصود را درک کند.