غزل شمارهٔ ۵۹۹۴

برداشت: از درک و آگاهی سرچشمه نمی‌گیرد که به دنبال خواسته‌ها دویده شود، بلکه مانند بچه‌ها بی‌هدف و فقط برای تماشا به هر سو روانه گردید.

برداشت: تا زمانی که مانند سوزن، رشته پیوند مریم را از زمین جدا نکرده‌ای، نمی‌توانی مانند عیسی از زمین به آسمان بروی.

برداشت: وقتی که می‌توانی همپا و هم‌مکان با افرادی که روحیه‌ای سبك و آزاد دارند حرکت کنی، چرا باید بدن خود را به سمت‌های نادرست و بی‌هدف برانی و در مکان‌های نامناسب بیفتی؟

برداشت: آتش در زیر پای خودش دارد و در پی شلخی و ناپایداری است. این وضعیت ناشی از نادانی اوست که برای دستیابی به دنیا و.materialarTocht​ به هر سمتی می‌تازد.

برداشت: هر کسی که در مسابقه برنده شود، واقعاً مرد و شجاع است. راحت است که در بیابان با اسب تنها برانیم، اما به میدان مبارزه و رقابت باید رفت تا خود را نشان داد.

برداشت: افزودن غبار تنبلی به ذهن مانند ساختن اسبی چوبی است که با اسب‌های آسمانی هیچ تناسبی ندارد.

برداشت: جرأت پروانه به اندازه‌ای زیاد است که به سمت آتش بدون هیچ ترسی می‌تازد، ولی این شجاعت از کجا نشأت می‌گیرد؟