غزل شمارهٔ ۵۹۸۸

برداشت: عاشق حقیقی هرگز درباره خطرات عشق و درد ناشی از آن فکر نمی‌کند؛ او از سختی‌ها و چالش‌ها نمی‌ترسد و با اشتیاق به راه خود ادامه می‌دهد.

برداشت: در گذشته زمانی را صرف دل باختگی و شیفتگی به معشوقان کردم که اگر آن زمان را صرف هدف‌های بزرگتر می‌کردم، می‌توانستم به چیرگی بر تمام جهان نائل آیم.

برداشت: من می‌توانستم آبرویم را برای کارهایی بی‌فایده صرف نکنم و آن را به راحتی دور بیندازم.

برداشت: رنگ یکتایی به دست نمی‌آید اگر رشته‌ای وجود نداشته باشد، چرا که نمی‌توان با کسانی که سازگار نیستند، ارتباط برقرار کرد.

برداشت: کسی که توانسته است کار ساده ما را به مشکل بیندازد، می‌تواند با یک اشاره کارهای بزرگ و پیچیده را به آسانی انجام دهد.

برداشت: مهربان کردن افراد سرکش کار آسانی نیست، مانند این است که بخواهیم آسمان را به زمین بیندازیم.

برداشت: در بهشت عدن با محبوب خود صلح و دوستی برقرار کن، چون امیدوارم که بتوانی عمر خود را بیهوده از دست ندهی و هر لحظه‌اش را گرامی بداری.