غزل شمارهٔ ۵۹۷۰

برداشت: بر کسانی که در وضعیت نابسامانی هستند، چیزی سنگین و باارزش وجود دارد، و در این جریان پرخروش، چیزی دیگر نیز با ارزش و سنگین است.

برداشت: هر دستی که بخواهد احسان و کمک کند، لازم نیست که من آن را بپذیرم. چون بعضی از کمک‌ها می‌تواند بار سنگینی برای من باشد، مانند تیغی که از یک سمت نگه داشته شده و می‌تواند آسیب برساند.

برداشت: تن پرستان به راحتی نمی‌توانند بار گناه و ملامت را تحمل کنند، زیرا خواب‌آلودگان باید بر روی خاری که زندگی و سختی‌هایشان را نشان می‌دهد، قدم بردارند.

برداشت: یوسف به خاطر شلوغی خریداران و به دلیل بازار پررونق، به زندان رفت؛ این نشان‌دهنده ارزش و محبوبیت اوست.

برداشت: دیدن ماه عید، جراحتی را بر دل می‌زند که احساس غم را تازه‌تر می‌کند و این درد به شدت سنگین و عمیق است.

برداشت: خطر از انتخاب و دلبر بودن او در کمین است؛ زیبایی او مانند گلی است که در چمن قرار دارد، اما این گل بدون خار نیست و بهای زیبایی‌اش می‌تواند سنگین باشد.

برداشت: ای دل، همچون آیینه ای باش که با گفت‌وگو روشن و درخشان می‌شود. طوطی خاموش مانند زنگاری است که بر آیینه نشسته و آن را سنگین و تار می‌کند.

برداشت: در جمع بزرگان، جایی برای خنده‌های ناپسند وجود ندارد؛ چرا که مانند کبک خندانی است که بر دل کوه‌ها سنگینی می‌کند.

برداشت: از نگاه کردن دائم به چشمان یار، زحمت و درد به بیمار منتقل می‌شود و این کار برای او بسیار سخت و سنگین است.

برداشت: هیچ چیزی بدون شکل نیست، همانطور که خط زیبای آن آیینه به روی یک سبزه، به گلزار می‌افزاید و آن را زیباتر می‌کند.

برداشت: من از همراهی با دیوانگان دوری می‌کنم، چون مانند سنگ خود را سفت نگه می‌دارم. دیدن غیوران برایم دشوار است.

برداشت: بار گناه روی دوش تو سنگین است و از این دنیا جدا شدن برایت سخت خواهد بود، اما افرادی که بار سنگینی بر دوش دارند، برایشان مسیر زندگی هموارتر است.

برداشت: در اینجا گفته شده که اگر کسی در نوشیدنی خود نمک بیفکند، طعم آن را بد می‌کند و در کنار میکده‌ها باید بدانیم که بیداری و هوشیاری بسیار اهمیت دارد و نباید به سادگی از کنار موضوعات مهم عبور کرد.

برداشت: صورت شرمگین زیبایی را نمی‌توان با زینت‌های مصنوعی پوشانید، شبنمی که به گلزار می‌نشیند، برای آن گل بیگانه و ناپسند است.

برداشت: توجه و دقت کارفرما باعث می‌شود که بار سنگینی بر دوش کسانی که علاقه‌مند به کار هستند، ایجاد شود.

برداشت: دل آزادگان در صبح به خواب غفلت نمی‌رود و در واقع، آرزوی نیل به قدرت و ثروت برای آنها بسیار ارزشمند و سنگین است.

برداشت: بر دل هیچ آثاری از موجودات زیبا و دلربا نیست. قاف را بر دل صائب، کجا می‌توان با افکاری سنگین و دشوار مواجه شد؟