غزل شمارهٔ ۵۹۳۶

برداشت: ما به خاطر هنر و مهارت حاتم، ارزش‌های خود را به سادگی نمی‌فروشیم. این گوهر گرانبها را که مانند شبنم تازه و زنده است، به هیچ قیمتی از دست نخواهیم داد.

برداشت: عبارت به این معناست که از زیبایی و زنذگی دلکش کسی عبور کردن دشوار است و ما نمی‌خواهیم تشنگی خود را به راحتی با چیزی بی‌ارزش پر کنیم. در واقع، این جملات نشان‌دهنده ارزش و اهمیت چیزی است که در زندگی به آن توجه داریم و نمی‌خواهیم آن را به سادگی از دست بدهیم.

برداشت: نمی‌توان به زیبایی دیگران راضی شد چون جاذبه‌ی ما خاص است و زخمی که به وجود آورده‌ایم را با مرهمی نمی‌فروشیم.

برداشت: بیابان جنون به اندازه کاخ سلیمان عظمت ندارد و ما حلقه زنجیر را به‌خاطر دستاوردهایمان نمی‌فروشیم.

برداشت: ما کسانی هستیم که به خاطر خوشبختی پایدار، غم و اندوه را به اندازه‌ای که می‌توانیم، حتی برای یک لحظه هم به خوشحالی تبدیل نمی‌کنیم.

برداشت: یوسف با طلا و جواهر دل کسان دیگر را می‌فروشد، اما ما وقت خوش خود را به هیچ‌چیز در این دو جهان نخواهیم فروخت.