غزل شمارهٔ ۵۹۱۹

برداشت: ما در زیر خاک، گوری را پر از خاک کردیم و به راه خود ادامه دادیم. از این خلط و تناقض‌های دنیایی، ما هم عبور کردیم و گذشتیم.

برداشت: مانند ابرهای بهار، ما آنچه از این دریا به دست آوردیم را در صدفی پاک گذاشتیم و به راه خود ادامه دادیم.

برداشت: ما مانند سایه پرندگان در آسمان هستیم که در سفر به زمین، هیچ خدشه‌ای به مورچه‌ای نمی‌زنیم و به آرامی عبور می‌کنیم.

برداشت: اگر روزگار ما نوشیدن شراب باشد یا اگر درد و رنجی چون خون جگر باشد، ما به نوبت خود زندگی‌امان را سپری کردیم و از آن عبور کردیم.

برداشت: دل را سرسختی کردیم و تا آخرین لحظه از آرزوی شادابی و عشق دست نکشیدیم و به راه خود ادامه دادیم.

برداشت: در اینجا زندگی و مشکلات را با جواهرات مقایسه کرده‌اند. می‌گویند که دیگران هم زندگی را سخت کشیده‌اند، اما ما با داشتن اراده و تلاش، از جنگ‌های سخت عبور کردیم و با افتخار ادامه دادیم.

برداشت: با وجود اینکه در نظر ما به دیگران آسیب رسانده‌اند، ما هیچ‌گاه دل کسی را شکسته و ناامید نکرده‌ایم و از این موضوع عبور کردیم.

برداشت: ما در این دشت به دام نیفتادیم، زیرا مانند مهر، این تیغ تیز ما را به جلو می‌برد و از موانع عبور می‌کنیم.

برداشت: با وجود اینکه در نظر داشتیم که به دو جهان توجه کنیم، اما هیچ کلمه‌ای از این صفحه نخواندیم و گذر کردیم.

برداشت: ای کاش فریاد بزنیم که به دلیل محدودیت‌های بخت خود، نتوانستیم دستاوردی در دو جهان کسب کنیم و با این حال از آن عبور کردیم.

برداشت: ما از هر چیز بی‌مزه و تلخی، صد نوع مزه تلخ را چشیدیم، اما تلخی را به دوستان خود نچشانده و با سربلندی از آن عبور کردیم.