غزل شمارهٔ ۵۹۰۲

برداشت: از شدت عشق و شوقی که دارم، احساس عاطفی شدیدی در قلبم حس می‌کنم. در عین حال، از ناپایداری‌ها و مشکلات زندگی نیز زخم‌هایی دارم که بر سر ثروت و زیبایی‌ها می‌زنم.

برداشت: در اینجا به کسی که در پی سود و منافع مادی است، اشاره می‌شود. او با وجود اینکه می‌داند در این محیط، ارزش‌ها و وسایل مادی مانند طلا نیز فایده‌ای ندارد، اما همچنان به امید رسیدن به لذت و منفعتی از دیگران دل بسته است. این نشان‌دهنده‌ی یک روحیه‌ی خام و دیرپذیر است که به دنبال خواسته‌های دنیوی خود می‌گردد.

برداشت: من آن راهنمایی هستم که همیشه از دیدگاه دیگران، نقص‌های خود را پنهان می‌کنم.

برداشت: مدت‌هاست که به خاطر زیبایی‌های زلف کسی به خودم مشغول هستم و هیچ‌کس در این زمینه با من همدلی نکرده است.

برداشت: آسمان از ظرف عشق خالی است و نمی‌تواند تحمل کند. من اما طاقت این عشق را دارم که منتظر نمی‌ماند و بی‌تاب است.

برداشت: در اینجا گفته می‌شود که مردم جهان به یکدیگر شکایت می‌کنند و از مشکلاتشان گلایه دارند، اما من با خودم می‌گویم که به کجا بروم وقتی که خودم هم غمی دارم و چیزی برای شکایت دارم؟

برداشت: تنها کاری که من در این دنیای پر از مشغله انجام می‌دهم، جراحتی است که از دل خود بروز می‌دهد.