غزل شمارهٔ ۵۸۸۹

برداشت: اگر در این شهر خسته و بی‌حوصله نشویم، چه کنیم؟ اینجا جایی برای تجربه جنون و آزادی نیست.

برداشت: ما در دوران سختی و مشکلات قرار داریم و وضعیت مان به هیچ وجه خوب نیست. چگونه می‌توانیم در این شرایط خراب و ویران، از کار یا تلاش دست برداریم؟

برداشت: وقتی که نیل، به ما راهی می‌دهد، آسمان مانند آبی می‌شود و از غم و آه سرد، به زندگی بیرون می‌آییم.

برداشت: ما انسان‌هایی نیستیم که این مسیر را به راحتی ترک کنیم، حتی اگر به بهای خون خود باشد، ما می‌خواهیم نتیجه‌اش زیبا و دل‌انگیز باشد.

برداشت: ما در برخورد با دشمنان‌مان به جدل و بحث نمی‌پردازیم؛ بلکه با نیرنگ و سخن‌وری، آن‌ها را به زانو درمی‌آوریم.