غزل شمارهٔ ۵۸۵۴

برداشت: ما برای نوشیدن شراب، مطالب زیادی را کنار گذاشته‌ایم تا دل‌عریانی از غبار و کدورت‌ها پاک کنیم.

برداشت: امروز دیگر کسی نیست که به ما کمکی کند، اما ما همیشه یاری‌گر مردم بوده‌ایم و برای آن‌ها تلاش کرده‌ایم.

برداشت: در برابر حوادث و مشکلات، از مواضع خود عقب‌نشینی نمی‌کنیم و مثل دایره‌ای که دور خود می‌چرخد، برای خود حفاظی ساخته‌ایم و به خوشی و لذت پرداخته‌ایم.

برداشت: ما در گرمای آفتاب خزان با شادی زندگی می‌کنیم و مثل درخت سرو، از میوه‌ها و وابستگی‌ها آزاد شده‌ایم.

برداشت: اگر دشمن از سنگ سخت دل ساخته، ما نیز دل خود را از شیشه‌ای آماده کرده‌ایم.

برداشت: راز دو جهان برای ما مانند دو عینک است که از طریق آن‌ها به دنیای اطراف نگاه می‌کنیم، تا بتوانیم مانند شیشه صاف و شفاف، حقایق را بهتر ببینیم و درک کنیم.

برداشت: صائب، جبهه ما به سوی چین نیست، بلکه دل ما را باز کرده‌ایم و از هر گونه محدودیتی رها شده‌ایم.