غزل شمارهٔ ۵۸۵۰

برداشت: ما از لذت پرواز بهره‌مند شده‌ایم و به نوعی از نیروی بال و قدرت پرواز به یاد شهباز (شاهرخ) استفاده کرده‌ایم.

برداشت: آسمان به سادگی زیر بار می‌شود و ما در حالی که باید صبور باشیم، خون دل‌هایمان را در دل نگه داشته‌ایم.

برداشت: ای شکارچی بی‌رحم، لطفاً به ما خبر بده که از چه زمانی در دام تو گرفتار شده‌ایم و اکنون آزادانه پرواز می‌کنیم.

برداشت: اگر نتوانیم گل را به درستی بشناسیم اشکالی ندارد، چرا که ما نگاهی به دنیای آزاد و زیبا داریم که در برابر خودمان گشوده است.

برداشت: شعله آواز بلبلان ما دیگر سوز و حرارتی ندارد و ما ناله‌های خود را به شکلی متفاوت تنظیم کرده‌ایم.

برداشت: ما وقتی حال انسان‌های عاقل را شنیده‌ایم، به خاطر شادی و زیبایی جنون، همه چیز را پشت سر گذاشته‌ایم و به آن روی آورده‌ایم.