غزل شمارهٔ ۵۸۴۶

برداشت: با وجود اینکه همچون ذره‌ای کوچک و بی‌اهمیت افتاده‌ایم، اما به خاطر عشق به آفتاب، در کنار او قرار گرفته‌ایم.

برداشت: ما در زندگی هر چه را که در دسترس داشتیم گرفتیم و حالا به فکر دامن آخرت و روز قیامت هستیم.

برداشت: دشمن برای ما مانند یک چرب و نرم است و ما به خاطر ضعف و لاغری‌مان از خطر او جان سالم به در برده‌ایم.

برداشت: ما در زندگی چه بسا سختی‌ها و تلخی‌ها را تحمل می‌کنیم تا دیگران از شادی و خوشحالی بهره‌مند شوند. مانند میگساران که در مجالس خوشی، خود را به فراموشی می‌سپارند.

برداشت: در زندگی که همچون رشته‌ای نازک و شکننده است، ما همچون دانه‌های زینتی در کنار هم افتاده‌ایم و در پی لذت و خوشی، گام برمی‌داریم.

برداشت: دل‌های نادرست و بی‌ارزش ما مانند شمشیر ذوالفقار در دست علی(ع) است، چنان که عشق پاک و خالص در دستان ما قرار دارد.

برداشت: ما به اعتبار خود از عمق فکر و اندیشه‌مان ناشی می‌شویم، همچون رشته‌ای که در حمایت یک گوهر ارزشمند قرار دارد.