غزل شمارهٔ ۵۸۰۱

برداشت: من بدون اینکه هیچ تغییری در خودم ایجاد کنم، به خاطر زیبایی او به حالت دلخواه و بی‌رنگش درآمدم.

برداشت: آن زلف زیبا و وسوسه‌انگیز که عمرش طولانی باد، همچون خم مویی که من را به سوی فتنه و گرفتاری کشاند.

برداشت: به یاد می‌آورم روزی را که به مانند پرنده‌ای سبک‌پر، همچون خورشید در آسمان، آزاد بودم، و در آن روز من چمن را با چنگ زدن به زمین، به‌دست آوردم.

برداشت: دیروز، وقتی که بلبل از لانه‌اش بیرون آمد، در باغ گلی پیدا نشد، بنابراین من شروع به شوخی و لطیفه‌گویی کردم.

برداشت: من از زیبایی و جذابیت طوق فاخته (پرنده‌ای که نماد عشق و دلچسبی است) به شدت مجذوب شده‌ام و حالا در شگفتم که روزی به این احساس گرفتار شدم.

برداشت: اگر تیغ هم بر سرم بزنند، متوجه نمی‌شوم، زیرا آن‌قدر مجذوب زیبایی گوش‌های او شده‌ام که همهٔ چیزهای دیگر را فراموش کرده‌ام.

برداشت: باغی زیبا و آزاد، جایی دل‌انگیز برای تماشا است. وقتی تو را در زمین خراب و ویران دیدم، احساس شوق و خوشحالی به من دست داد.

برداشت: دل من پر از آرزوهای زیادی بود که دور آن می‌چرخیدند، اما وقتی زیبایی تو را دیدم، همه آن آرزوها را فراموش کردم و بی‌آرزو شدم.

برداشت: لب‌های تو که مانند شراب روان هستند، همچنان که به دور زیبایی‌ات گردش می‌کنند، مرا در حیرت فروبرده و بی‌هیچ آرزویی کرده است.

برداشت: به تماشای لب‌های تو که شراب را می‌نوشند نشستم و در این حال، دل‌باخته شدم و هزاران آرزو در دلم جوانه زد.

برداشت: مراقبت از فردی که حالش خوب نیست، کار دشواری است. بنابراین نباید جای تعجبی داشته باشد اگر من در این شرایط، کمی عصبانی شوم.

برداشت: آن کعبه‌ای که با تمام نیازهایم به دنبالش بودم، در پیش چشمانم قرار داشت، وقتی که بدون تلاش و جستجو به آن رسیدم.

برداشت: کلید قفل دل، محبت سکوت است. پس از آنکه خاموش شدم، درهای بسیاری به رویم باز شد.

برداشت: یک سنگ قیمتی که هنوز در صدفی پنهان نشده است، دیگر جای پنهان شدن ندارد. صائب، به خاطر بسیاری از فکر کردن‌هایم، به عمق دریا رفتم.